Hver er sinnar gæfu smiður

Breytt vefsvæði

2007-02-27T12:57:00.000+01:00

Góðir hálsar.

Ég hef ákveðið að skipta um vettvang fyrir kjaftavaðalinn minn og mun í framtíðinni láta gamminn geysa
hérna.

Vonandi fylgið þið mér á nýjar slóðir.

Fasistaríkið Ísland

2007-02-23T09:53:00.000+01:00

Í hvers konar fasistaríki búum við eiginlega?

Er staðan virkilega orðin þannig að stjórnvöld eru farin að stjórna því hverjir mega koma til landsins?
Fólk sem starfar við klámiðnaðinn má ekki koma og skoða Gullfoss og Geysi, Kínverjar sem stunda leikfimi á torgum úti mega ekki koma, mótorhjólamenn í ákveðnum samtökum mega ekki koma.

Menn hafa engin haldbær rök fyrir því að banna klámfólkinu að koma hingað.
Það eru engar sannanir til fyrir því að mansal, barnaklám eða fíkniefnaneysla eða hvað annað sem var búið að klína á þetta fólk viðgangist í þeirra hópi.

Eigum við þá ekki að banna öldruðum Þjóðverjum að sækja landið heim, þeir gætu hafa stutt Hitler í gamla daga. Bönnum líka múslimum að koma, þeir ætla kannski að sprengja upp Kringluna.

Hvar á eiginlega að draga mörkin í þessari nýju takmarkanastefnu?
Eigum við að krefjast þess að allir sem kaupa sér ferð til Íslands, þurfi að fylla út persónulýsingu með nákvæmum upplýsingum um áhugamál og fyrri störf.
Ef stjórnvöldum líkar ekki við aldur og fyrri störf viðkomandi, munu íslensk hótel hliðholl ríkisstjórninni neita honum um gistingu.
Til dæmis ef hann heldur upp á hljómsveit sem Geir fílar ekki, eða finnst kræklingur gómsætur og Guðni er með skelfisksofnæmi.

Hefði ekki verið nær að leyfa klámfólkinu að koma hingað og ef þau hefðu verið uppdópuð um borg og bý, að hamast á litlum börnum með austantjaldskonur og hass á sölubásum á Austurvelli, þá hefði verið hægt að réttlæta úthýsingu þeirra.

Dæmið ekki hundinn af hárunum!!

Sjúkdómavæðing

2007-02-21T09:54:00.000+01:00

Heilbrigðisráðherra tilkynnti á dögunum að ekki stæði til að sálfræðingar yrðu teknir inn í tryggingakerfið.

Þetta þykja mér sorgleg tíðindi, enda hafa sálfræðingar lengi barist fyrir þessu máli.
Þessi staða sálfræðinga að vera utan almanna tryggingakerfisins veldur því að fólk sem glímir við andlega vanlíðan sækir sér frekar aðstoð geðlækna frekar en sálfræðinga sökum þess kostnaðar sem felst í sálfræðiþjónustu.

En geðlæknar veita ekki samtalsmeðferð og hugræna atferlismeðferð líkt og sálfræðingar, heldur meðhöndla þeir bara einkenni með því að skrifa upp á kemískar lausnir í pilluformi frá einhverjum fabrikkum í Belgíu, í stað þess að komast að rót vandans og fyrirbyggja þannig áframhaldandi veikindi líkt og nálgun sálfræðinga felst í.

Hugræn atferlismeðferð sem sálfræðingar nota byggir á að skilja hvernig hugsanir hafa áhrif á tilfinningar og hegðun , og reynt er að fá einstaklinginn til að breyta þeim hugsunum sem valda vanlíðaninni og mynda nýtt mynstur hugsana og hegðunar.
Þannig er reynt að komast að rót vandans, og þannig koma í veg fyrir að sjúklegt ástand hugans endurtaki sig.

Lyfjafyrirtækjum er auðvitað hagur í því að fólk sé áfram sjúklingar og bryðji pillurnar þeirra eins og Smartís, enda er það liður í markaðsáætlun þeirra að viðhalda veikindum fólks. Læknum er meira að segja boðin þóknun og alls kyns fríðindi frá lyfjafyrirtækjum ef þeir lofa að skrifa upp á þeirra afurðir.

Ég bara spyr, ætlar heilbrigðisráðherra virkilega ekki að reyna að koma í veg fyrir að hérlendis blossi upp sama sjúkdómavæðing eins og er til dæmis orðin landlæg í Bandaríkjunum?
Getum við virkilega státað okkur af fullkomnu heilbrigðiskerfi, þegar annar hver maður fær bara fínan sjúrnal í skrá Landspítalans, en ekki viðeigandi lausn sinna mála?

B B B B

2007-02-14T14:43:00.000+01:00

Hafið þið tekið eftir því að helsta fréttaefni þessa stundina byrjar allt á B: Byrgið, Bjarg, Breiðavík, Baugur.
Svo eru ekkert nema neikvæðar og ljótar fréttir í gangi þessa stundina.
Maður kveikir ekki svo á fréttum nema að heyra um að einhver minnihlutahópur hafi orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi, saklaus börn í Kompás og Breiðavík, langt leiddir fíkniefnaneytendur í Byrginu og heyrnarlausir.

Síðan eys ríkið almannafé í fíflalegt leikrit sem sýnt er í sölum Hæstaréttar þessa dagana, með Sigurð Tómas og Jón Ásgeir í aðalhlutverkum. Með aukahlutverk fara Jón Gerald Sull"eitthvað" og Gestur Jónsson. Það væri nær að eyða þeim tugum milljóna sem hafa farið í þennan skrípaleik í að brauðfæða eitthvað af sveltandi börnum jarðar.
Svo ég tali nú ekki ógrátandi um peninga-austrið sem fór í að halda uppi sadó-masó fíklinum í Rockville á nýjum gemsum og jeppum.
Það var ekki einu sinni gerð úttekt á því hvort þessi svokallaða "meðferð" bar árangur og bara "pay and smile" við hver fjárlög í þennan aumingja.
Ég meina "komm on", hvernig á eitthvað hallelúja kjaftæði að geta hjálpað fíklum og áfengissjúklingum að sigrast á sínum vandamálum??

Þetta Byrgismál er náttúrulega bara skandall, og það sem verra er að ekki kjaftur innan veggja Alþingis ætlar að taka ábyrgð á málinu.
Sem er auðvitað týpískt fyrir Ísland, pólitíkusar fá alltaf að komast upp með allan fjandann.
Ef þetta hefði gerst í Bretlandi, hefði félagsmálaráðherra, heilbrigðisráðherra og formaður fjárlaganefndar þurft að taka mal sinn og gakk.... vessgú og bara út með þá.
Nei nei ekki á litla Íslandi... enn og aftur kem ég að dyramottuhlutverki landans... við látum vaða yfir okkur á skítugum skónum trekk í trekk.

Flottræfilsháttur landans

2007-02-09T16:31:00.000+01:00

Þar sem hárið á Naglanum var farið að minna ískyggilega á greiðslu föður míns í kringum 1970 var ferð á hárgreiðslustofuna orðin óhjákvæmileg.
Það væri svosem ekki í frásögur færandi nema ég og klippistúlkan áttum það sameiginlegt að vera báðar nýfluttar að utan en hún og maðurinn hennar höfðu búið í Danmörku um árabil.
Það má segja að hér hafi skrattinn hitt ömmu sína, því við vorum báðar svarnir andstæðingar lúxusskuldasöfnunar landans, og gátum dissað þennan lífsstíl saman.
Hún sagðist einmitt vera að streitast á móti að sogast ekki inn í lífsgæðakapphlaupið hér á Íslandi, enda þekktist svona flottræfilsháttur ekki í hennar samfélagi í Danmörku.

Þegar þau hjónin fluttu heim síðasta vor keyptu þau sér blokkaríbúð í Grafarvogi, sem voru víst titlaðar verkamannablokkir.
Eftir að þau voru nýflutt inn, voru allir sem komu í heimsókn til þeirra að spyrja þau hvenær (ath ekki hvort) þau ætluðu að skipta út dúknum af eldhúsgólfinu og skipta um eldhúsinnréttingar, sem voru ósköp venjulegar IKEA innréttingar. Þau höfðu ekki einu sinni spáð í þessa hluti, en allir vinir þeirra voru hálf hneykslaðir á þeim að ætla ekki að "taka íbúðina í gegn".

Þessi saga fannst mér einmitt lýsandi fyrir hugsunarháttinn í dag.
Fólk kaupir heilu húsin, bara til að rífa þau og byggja nýtt.
Það þarf allt að vera "nýjast" og "flottast", þú ert ekki maður með mönnum nema að vera með sófasett úr Natuzzi á Visa-rað, eða að taka í gegn efri hæðina og skipta yfir í sérinnflutt parket úr sjaldgæfri regnskógaeik sem vex bara á einum hektara í Amazon.

Þá fór ég að velta fyrir mér af hverju við Íslendingar erum með þetta kaupæði og breytingaæði.
Ég held að okkur leiðist bara.
Það er myrkur og norðanvosbúð á þessu blessaða skeri 9 mánuði á ári, og við búum bara til svona vesen til að hafa eitthvað fyrir stafni.

Þess vegna eru allir að breyta og byggja, henda gömlu og kaupa nýtt.
Ég held að flottræflar landsins ættu að fara að finna sér ódýrara áhugamál.

Góða helgi gott fólk.

X-faktorinn

2007-02-03T19:03:00.000+01:00

Horfði á X-faktorinn í gærkvöldi og ég má til með að lýsa óánægju minni með þennan þátt.

Í fyrsta lagi er það Ellý í Q4U. Manneskjan kemur ekki útúr sér heillegri setningu þegar hún er að kynna keppendurna, heldur stamar hún útúr sér orðunum samhengislaust og röddin í henni virkar engan veginn í sjónvarpi. Svo er hún með silungavarir spikfullar af sílíkoni og svo bótoxuð að það sjást engin svipbrigði, alltaf með sama svipinn sama hvort hún er glöð eða sorgmædd.

Svo er það kynnirinn hún Halla Vilhjálmsdóttir, hún er alveg hrikalega óörugg og engan veginn að valda þessu hlutverki.
Það vantar allt fútt í hana og hún nær engan veginn að ná upp neinu spennustigi eða stemmningu í salnum eða heima í stofu.

Þegar maður ber þáttinn saman við fyrirmyndina frá Bretlandi þá er of mikill amatörismi í gangi hjá þeim á Stöð 2.

Mér finnst alveg fáránlegt að þeir sem ná að smala sem flestum atkvæðum, þeir komast áfram, óháð því hversu góðir þeir eru.
Ég veit að þetta fyrirkomulag er við lýði í öllum símakosningakeppnum en það fer mest í taugarnar á mér að til dæmis i gær þá komust þvílíkar ömurðir áfram, eins og Gylfi, Inga Sæland og brúðkaupsviðbjóðurinn.
Hins vegar fengu frábærir listamenn eins og JÁ og Alan fæst atkvæði sem endaði með að JÁ voru send heim.

Alan greyið þekkir auðvitað ekki marga á Íslandi og getur því ekki smalað eins mörgum atkvæðum eins og hinir keppendurnir sem veldur því að hann á kannski á hættu að detta út í næsta þætti þrátt fyrir að vera langlangbesti keppandinn.

Ég tek fram að ég þekki manninn ekki neitt, sá hann í fyrsta skipti í þættinum í gær, en ég ætla samt að vera með áróður hér á síðunni og hvet alla til að kjósa Alan í næsta þætti til að tryggja að horfandi sé á X-faktorinn næstu vikurnar.

Áfram Alan!!

Svekkelsi

2007-01-31T18:20:00.000+01:00

Ég kýs að tjá mig ekki um Ísland-Danmörk leikinn.
Það vekur upp of sárar minningar og ekki þess virði að velta sér upp úr slíku svekkelsi.

Í staðinn sendi ég hlýjar kveðjur til Strákanna okkar, sem eiga erfiðan leik fyrir höndum á morgun, enda niðurbrotnir menn og erfitt að þurfa að spila í slíku ástandi.

Þeir hafa staðið sig eins og hetjur allt mótið og eiga allt hrós skilið fyrir frábæra frammistöðu.

Það gengur bara betur næst!!

Við gerum okkar, gerum okkar, gerum okkar besta

2007-01-30T12:45:00.000+01:00

Jæja hörkuleikur í kvöld á móti Dönum. Ég er dálítið hrædd við þennan leik samt, en við verðum að sýna þeim hvar Davíð keypti ölið og að við erum ekki lengur nein undirmálsþjóð sem hægt er að selja maðkað mjöl. Nú verða strákarnir að sýna Frakka-grimmdina aftur og minnast allra sem dóu úr hungri og vosbúð vegna einokunar Dana í gegnum árhundruð.

Eruð þið annars ekki að grínast með þennan janúar mánuð? Hann er endalaus!
Það er ennþá heill dagur eftir af þessum ljóta mánuði.
Mikið verð ég fegin þegar janúar, febrúar og mars verða búnir, þeir eru alltaf leiðinlegustu mánuðir ársins.
Allt svo dimmt og kalt og myglað eitthvað.
Svo get ég ekki beðið eftir útborgunardegi, en ég er orðin frekar þreytt á þessari sultaról sem er alltaf í innsta gati.

Come February....come!!

Eat shit and die you Tunisians

2007-01-25T15:08:00.000+01:00

Úff púff segi ég bara....enn einn snilldar handboltaleikurinn að baki.
Djö.... eru "strákarnir okkar" góðir. Þeir tóku þessa Túnis-djöfla í kennslustund, enda var allur móðurinn farinn úr þeim undir lok leiksins og þeir skutu bara út í bláinn í einhverju pati.
Gott á þá... þeim hefndist aldeilis fyrir Tyrkja-Guddu í gær....muuuhahahahaa.

Með þessu áframhaldi getur þetta ekki endað nema á einn veg.... Íslendingar verða heimsmeistarar í handbolta.
Þá yrði nú kátt á hjalla hjá landanum.

Ég skil ekki þennan auðkennislykil sem maður á að nota í heimabankann sinn.
Ég er margbúin að lesa upplýsingarnar sem fylgdu, en er greinilega of treggáfuð því ég botna hvorki upp né niður.
Getur einhver vinsamlegast útskýrt þessa græju fyrir mér.... á smábarnamáli takk.

Er með harðsperður (er víst skrifað svona) frá annarri vídd í löppunum.
Ég er nú frekar sjóuð í harðsperðum, en aldrei lent í svona viðbjóði.
Ég á virkilega bágt með klósettferðir og að labba niður stiga.
Spurning um að halda sig bara á efri hæðinni með þvaglegg næstu dagana.

Áfram Ísland!

2007-01-23T10:17:00.000+01:00

Já ég skal segja ykkur það.... á dauða mínum átti ég von frekar en að Íslendingar myndu vinna Frakka.

Ég ætlaði ekki einu sinni að horfa á þennan leik, því ég bjóst við jafnvel harðari flengingu en við fengum í hörmungarleiknum gegn Úkraínu.

En þetta var eins og allt annað lið þegar þeir mættu til leiks í gær, þeir mættu inn á völlinn eins og tarfar í nautaati.... gjörsamlega dýrvitlausir.

Þvílík byrjun
Þvílík einbeitning
Þvílík markvarsla
Þvílík grimmd
Þvílíkt úthald

Hver einn og einasti íslenski kjaftur inni á vellinum sýndi yfirburða spilamennsku. Guðjón Valur var brjálaður allan leikinn og alveg hrikalega einbeittur með hnefann á lofti.
Það var vargöld og vígöld hjá Fúsa in der mitte, Óli lagði upp glæsileg mörk og Alexander, sem er ekki einu sinni fæddur á Íslandi, barðist eins og ljón allan leikinn.
M. a. s. Markús Máni sem hefur aldrei verið hátt skrifaður í mínum bókum raðaði inn mörkum.
En hetja leiksins að mínu mati var án efa Birkir Ívar, sem gjörsamlega lokaði markinu.

Þetta var án efa einn besti landsleikur sem ég hef séð Íslendinga spila.
Við þurfum meira af þessu, ef við eigum að komast upp úr 8-liða úrslitunum.

Koma svo strákar, nú er bara að valta yfir þessa Túnis-aumingja á morgun.
Hugsið bara um Tyrkjaránið, og aumingja Vestmannaeyingana forðum daga, til að viðhalda grimmdinni frá Frakklandsleiknum.

Áfram Ísland!!

Et og andet

2007-01-22T09:53:00.000+01:00

Ljúf helgi í sumarbústaðnum að baki. Eftir þriggja vikna strangt aðhald í mat og drykk var loks komið að langþráðum nammidegi um helgina og ég fékk sem fyrr snert af Prader-Willi heilkenninu.

Djöfull voru Íslendingarnir slappir í leiknum á móti Úkraínu. Þeir hlupu um eins og hauslausar hænur í seinni hálfleik. Enginn leikmannanna var að gera neinar gloríur í þessum leik. Óli Stef gat nú alveg eins verið heima í heimspekipælingum, en á vellinum, markið gat allt eins verið tómt frekar en að hafa Róland eða Birki sem gátu ekki rassgat.
Guðjón Valur greyið bjargaði því sem hægt var en það dugði ekki til.
Ég ætla að stroka þennan leik út úr hausnum á mér.

Við kíktum aðeins á endursýningu á Söngvakeppni sjónvarpsins á sunnudag, og ég hef aldrei upplifað aðra eins hrinu af aumingjahrolli á stuttum tíma. Lögin voru öll vond, flytjendurnir hallærislegir og dansatriðin hvert öðru hörmulegra.
Lagið Áfram hafði samt vinninginn hvað ömurð varðar.
Ég meina hvað var málið með Pappírs-Pésa danssporið?

Að lokum vil ég mæla með myndinni "Foreldrar" sem er algjör snilld, og nánast jafn góð og forveri sinn "Börn".

Náungakærleikurinn

2007-01-16T12:35:00.000+01:00

Ég var á leiðinni í Bónus í gær sem er ekki í frásögur færandi nema að þegar ég var að bakka út úr stæðinu fyrir utan hjá okkur, þá pikkfesti ég bílinn þannig að hann stóð hálfur út á Sogaveg og hálfur inni í stæðinu.
Sem sagt, afar óheppileg staðsetning.

Ég reyndi að rifja upp hvað stóð í ökunámsbókinni um hvað maður gerir í svona aðstæðum, en reynsla mín af svona löguðu er afar fátækleg og kvenheili minn afar takmarkaður í að finna leið út úr slíkum vandræðum.
Svo ég reyndi að bakka og snúa stýrinu, fara áfram og snúa í hina áttina, gefa í, moka frá dekkjunum með höndunum, setja í hlutlausan og reyna að ýta sjálf.

Það hefur ábyggilega verið efni í Falda myndavél að sjá mig, djöflast á húddinu á bílnum í rennisléttbotnuðum pæjustígvélum spólandi í snjónum að reyna að ýta bíl sem auðvitað haggaðist ekki.

Og þar sem ég hamaðist, þá þurftu vegfarendur Sogavegs að taka stóran krók fram hjá mér til að komast leiðar sinnar.
En datt þeim í hug að stoppa og bjóða fram aðstoð... neeeeiiii nei nei.

En þegar neyðin er stærst er hjálpin næst.
Þar sem ég stóð þarna, alveg við það að gefast upp, sótbölvandi íslensku afskiptaleysi, og jarðsöng náungakærleikann, þá snöruðu tveir yndislegir piltar sér út úr bíl sínum og buðu fram krafta sína.
Þeir voru meira að segja klæddir til verksins, í snjóbuxum með skíðahanska.
Og skömmu síðar birtust tveir af rússnesku nágrönnum mínum til að aðstoða... "we help...yes".

Með sameiginlegu átaki þessara fjögurra sómadrengja losnaði bíllinn og ég sendi þeim öllum ástarkveðju og fingurkoss fyrir hjálpina.

Semsagt, náungakærleikurinn er ekki dauður.... bara vandfundinn.

Strákar mínir, ef þið lesið þetta... þið eruð æði og hjartans þakkir.
"Sposiba" my Russian friends.

Ísland...dýrast í heimi

2007-01-11T12:44:00.000+01:00

Hvað er að okkur Íslendingum??

Af hverju látum við alltaf valta yfir okkur á skítugum skónum án þess að segja múkk. Nú hafa þessir hálfvitar í ríkisstjórn lofað okkur sótsvörtum almúganum að matarverð muni lækka í mars.
Lækkunin verður samt ekki nema um 10-15%, og þar sem matarverð nú er rúmlega 60% hærra en í Evrópu þýðir það að eftir lækkun verður samt helmingi dýrara að versla í matinn hér.
Og enginn segir neitt frekar en vanalega.

Ég held að allir landsmenn ættu að fara á mótmælanámskeið í Frakklandi.
Þar kunna þeir að storka yfirvaldinu.

En við blánefjarnir í norðri mótmælum aldrei neinu.
Ekki hreyfum við legg né lið þó olíuverð lækki alls staðar annars staðar í heiminum en hér á Fróni, og enginn stendur á Austurvelli í nepjunni og lýsir frati yfir hinu fáránlega, og séríslenska fyrirbæri, verðtryggingu lána.

Nehei... við nennum ekki að standa í svona veseni og tökum bara frekar meiri yfirdrátt á himinháum vöxtum til að eiga fyrir salti í grautinn og bensíni á bílinn.

Jahh ég skal segja ykkur það, að hann Jón Sigurðsson snýr sér örugglega við í gröfinni núna.

Fíkn og Almodóvar

2007-01-09T09:51:00.000+01:00

Ég er orðinn fíkill og dópið mitt er HEROES.

Þessir þættir fara alveg í ávanabindandi flokkinn með 24 og heróíni.
Ég er búin að horfa á fyrstu sex þættina núna, en ég hugsa ekki um annað allan daginn en hvenær ég fái næsta skammt af yfirnáttúrulegum hæfileikum þeirra Hiro, Peter, Niki, Isaac og félögum.
Fíknin er orðin slík að það hefur hvarflað að mér að hringja mig inn veika í vinnuna og vera heima og horfa.

Hins vegar leigðum við skötuhjúin nýjustu Almodóvar myndina Volver með Penelope Cruz, um helgina.
Hún hefur fengið toppdóma, og þar sem ég er mikill aðdáandi hans verka þá hlakkaði ÉG mikið til að sjá hana.
En ég held að væntingar mínar hafi þar af leiðandi verið orðnar of miklar, því ég varð fyrir þvílíkum vonbrigðum með þessa ræmu. Hún er með slappari myndum meistarans, og ég bara skil ekki allan þennan lofsöng sem hún hefur fengið.
Mér fannst hún eiginlega alveg hundleiðinleg, og bara algjört bull.
Ég meina, hvað var málið með drauginn??

Annars finnst mér Hablé con ella langbesta Almodóvar myndin, og Todo sobre mi madre fylgir henni fast á eftir.
Athugasemdir velkomnar!

Jól og áramót

2007-01-04T14:44:00.000+01:00

Jæja!!

Þá eru jólin afstaðin og komið nýtt ár.

Naglinn gerði sér víst aðeins of glaðan dag þessi jólin, og er nú á fullu að ná af sér þeirri gleði, sem lekur smám saman af vömbinni niður á hlaupabrettið í Hreyfingu.

En maður er nú ekki að svekkja sig of mikið á síðuspikinu, því jólin voru alveg hreint yndisleg hjá okkur turtildúfunum í Brussel.

Rauðvín var teygað í lítravís, góður matur snæddur í miklu óhófi og súkkulaði sporðrennt sem aldrei fyrr.
Enda var mikil gleðistund.... og þá er ekki átt við fæðingu smiðssonarins.

Gamlárskvöld var líka algjör snilld í kóngsins Köbenhavn, og sama uppi á teningnum þar og í Brussel, hvað varðar hyllingu Bakkusar og kýlingu vambar.

Ég segi nú bara, sem betur fer er þessi hátíð bara einu sinni á ári!!

Ég óska lesendum þessarar síðu alls hins besta á komandi ári.

Fátækt á Íslandi

2006-12-15T10:56:00.000+01:00

Undanfarna daga hef ég verið að fylgjast með umræðunni um fátækt á Íslandi og verð að segja að mér finnst það til háborinnar skammar að í velferðarsamfélaginu þurfi fólk að við að standa í röð í 3 tíma í snjókomu og skítakulda til að fá mjólkurpott frá Fjölskylduhjálp Íslands.
Og það er ekki eins og fólk geri þetta að gamni sínu, eða tími ekki að fara í Hagkaup. Fólk þarf að gjöra svo vel og kyngja stolti sínu og þiggja ölmusu frá góðgerðarsamtökum og vandalausum.

Það var kona í viðtali í Ísland í bítið s. l föstudag að segja frá baráttu sinni við fátæktarpúkann, og það var margt athygli vert sem kom fram þar.
Til dæmis nefndi hún lánagleði bankanna, og hversu auðvelt það er að lengja skuldahalann með yfirdráttum og lánum.
Hún sagði líka að það væri mjög erfitt fyrir fólk sem ekki er með stúdentspróf að fara í nám, því í háskólanám er krafist stúdentsprófs og verkmenntun er ekki lánshæf hjá LÍN.
Engir námsstyrkir eru í boði fyrir fólk á Íslandi, ólíkt því sem gerist á Norðurlöndunum sem er auðvitað til skammar.

Við Snorri ræddum það einmitt að hvorugt okkar hefði getað farið í nám erlendis ef við ættum ekki foreldrar okkar að, sem styrktu okkur um það sem upp á vantaði eftir að LÍN sendi skömmtunarseðilinn.

Í ljósi þessarar umræðu um fátækt á Íslandi, þá hvet ég alla sem vettlingi geta valdið að láta gott af sér leiða þessi jólin og styrkja þá sem ekki ná endum saman.

Það er til dæmis hægt að fara með gömlu sparifötin sem maður er hættur að nota í Sætún, en þar er Fjölskylduhjálp að dreifa því til fólks sem ekki hefur efni á nýju dressi.
Svo er hægt að kaupa eina aukagjöf handa barni og setja undir jólatréð í Smáralind eða Kringlunni, og tryggja þar með að jólin verði gleðileg fátæku barni.
Síðan eiga allir að styrkja fátæk börn úti í heimi allt árið um kring, eins og Unicef, Hjálparstofnun kirkjunnar, ABC o. fl.
Hver getur ekki séð á eftir 1000 kr á mánuði???
Bara sleppa einni bíóferð eða pizzu.

Jólasaga

2006-12-13T10:26:00.000+01:00

Á sunnudaginn var, annan sunnudag í aðventu, ákváðu margir landsbyggðabúar að skella sér í bíltúr með fjölskylduna til Reykjavíkur í verslunarferð fyrir jólin.
Eftir vel heppnaðan dag var kominn tími á heimferð enda allir orðnir lúnir eftir að hafa þrammað sig upp að hnjám Kringlu, Smára og Laugaveg með sigg í lófum eftir pokaburð.

Eftirvænting eftir sunnudagssteikinni sem beið þeirra í ofninum heima í sveitinni skein úr augum fjölskyldumeðlima. En þegar komið var undir Esjurætur kárnaði nú heldur gamanið hjá blessuðu landsbyggðafólkinu og höfuðborgarbúum sem voru á leið í aðventu-heimsókn til ættingja sinna úti á landi.
Lögguasnarnir höfðu lokað veginum og það gjörsamlega að ástæðulausu. Eitthvað smotteríis samstuð milli tveggja bíla var allt og sumt sem hafði gerst en samt var þreyttum ferðalöngum neitað um að komast áfram leiðar sinnar heim í heiðardalinn.

Heppnin var þó þeim sem voru fyrr á ferð því þeir gátu brunað fram hjá árekstrinum á ógnarhraða og náðu því lambalærið í tæka tíð. Þeir rétt náðu samt að forða stórslysi með að sveigja fram hjá hálfvitunum sem bogruðu yfir einhverjum aumingja sem lá bara eins og slytti á miðjum veginum.
En hinir sem voru svo óheppnir að koma seinna máttu bara dúsa í biðröð tímunum saman.

Sumir gerðu það eina rétta og hringdu í löggufíflin og sögðu þeim að hunskast til að hreinsa þessar bíldruslur af veginum, og það hið snarasta, enda búið að flytja dauða kallinn í burtu og steikin að brenna við í ofninum og kartöflumúsin orðin köld.

Það er greinilegt að lögguandskotarnir í Reykjavík skilja ekki hve mikilvægar aðventustundir fjölskyldunnar eru.

Ragga Laddi

2006-12-10T20:27:00.000+01:00

Ha ha ha.... glensið mitt virkaði greinilega!!!
Ég er ekki að fara að gifta mig heldur er ég að fara að eignast nýtt frændsystkini en elskuleg systir mín er ófrísk og er sett 7. júlí.
Dagsetningin bauð alveg upp á að fólk myndi halda að það væri loksins komið bryllup hjá okkur Snorra.
Þetta fannst mér voðalega fyndið.

Sorry guys!

Ætli ég sé ekki búin að hrópa úlfur úlfur og enginn mætir í brúðkaupið okkar þegar af því verður.

7/7/07

2006-12-06T14:28:00.000+01:00

Eftir að hafa átt innilegar samræður við nákominn aðila þá tilkynnist það hér með að laugardagurinn 7. júlí 2007 verður mikill hamingjudagur í okkar lífi, og ég verð víst vant við látin þann dag.

Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir.

Hörmungarástand í Naglanum

2006-12-04T09:54:00.000+01:00

Helvítis mánudagur aftur.
Öll líkamsstarfsemi er í hönk eftir helgina.

Aumingja lifrin og lungun urðu fyrir eiturefnaárás.
Maginn þurfti að kalla út aukamannskap um helgina til að melta óheyrilegt magn fóðurs í formi pizzu, íss, nammi, brauðs, múslí o.s.frv.
Táslurnar eru með blöðrur, og hællinn er sár eftir að hafa skakklappast á pinnahælum í fleiri klukkutíma.
Veruleg röskun varð á starfsemi nýrna því vatnsbúskapurinn varð fyrir tjóni, með tilheyrandi ofþornun og bjúgsöfnun í andliti og á puttum.

Nú virðist starfsemi skrokksins hins vegar vera komin í eðlilegt horf eftir hörmungar helgarinnar.
Ég lít því ekki lengur út eins og kasólétt litla systir Shrek og get látið sjá mig á almannafæri aftur án þess að hræða lítil börn.

Myndir úr Þrekmeistaranum

2006-11-28T14:41:00.000+01:00

Svona var maður nú fallegur að keppa í Þrekmeistaranum.
Hrikalega einbeitt á róðravélinni!
Mér finnst nú samt óþarfi að birta mynd af mér á veraldarvefnum með tunguna út í loftið.

Hating this

2006-11-27T13:28:00.000+01:00

Ojj bara ojj bara ullabjakk.

Naglinn er með gubbupest, og það er ekki gaman.
Það má ekki koma við mann, maður getur ekki legið á neinn veg þegar manni er flökurt því það eru allar stöður óþægilegar.
Allur matur er ógirnilegur, en samt er ég svöng.

OJJJ hvað ég er ekki að nenna þessu!!!

I want to wake up in a city that doesn't sleep

2006-11-22T12:18:00.000+01:00

Jæja þá er Naglinn kominn frá landi tækifæranna, Bandaríkjunum.
Ferðin var að sjálfsögðu frábær, fyrir utan óþolandi tafir á JFK, bæði á fluginu til Norður Karólínu og aftur þegar við flugum heim til Íslands.
Þegar við komumst loksins á hótelið í Norður Karólínu þá var klukkan orðin 3 um nótt eða 8 að morgni á íslenskum tíma, svo ég var búin að vera vakandi í 26 tíma. Svo þurftum við að mæta snemma í Duke háskólann til að hitta rannsóknarfólkið, og ég vildi komast í ræktina fyrst, þannig að á einum og hálfum sólarhring svaf ég ekki nema í 3 tíma.
Ég skil ekki ennþá hvernig ég komst í gegnum þennan fimmtudag í Duke.

Svo var það auðvitað hápunktur ferðarinnar.....Nýja Jórvík.

Við Snorri vorum alveg túristar dauðans og fórum í sight-seeing strætó þar sem maður gat hoppað í og úr að vild. Þannig náðum við að sjá allt sem skipti máli: Chinatown, Little Italy, Wall Street, Soho, City Hall, East Village, 5th Avenue.

Svo var auðvitað verslað af miklum móð, og um kvöldið fórum við á tyrkneskan veitingastað með Þór og Guðlaugu, sem voru einmitt í NY líka þessa helgi.
Það er ekki ofsögum sagt að allt sé stórt í Ameríku, því ég hef aldrei séð aðra eins skammta af mat, smákökurnar eru eins og vínylplötur að stærð.
Meira að segja fatastærðirnar (Small-Medium-Large) eru stærri en í Evrópu, en það er víst gert til að blekkja offitusjúklingana (og það er sko nóg af þeim) svo þeir haldi að þeir séu ekki eins feitir og þeir eru í raun og veru.
Meira að segja hótel líkamsræktarstöðin sem ég fór í var svona sjö sinnum stærri en Hreyfing.
Á sunnudeginum röltum við um NY, fórum í Apple búðina, upp í Rockefeller Center og tókum neðanjarðarlest frá Grand Central niður í Little Italy og fengum okkur pizzu.
Allur maturinn sem við borðuðum í ferðinni var svo sjúklega góður, og skammtarnir risastórir svo það er ekki skrýtið að fólk sé feitt í Ameríku.

Það væri örugglega lýsislykt af mér af spiki ef ég byggi í USA.

Af fordómafullri þjóð erum við komin

2006-11-09T14:46:00.000+01:00

Gríðarleg gleði hríslaðist um skrokk Naglans þegar úrslit kosninga í Vestri voru kunngjörð. Loksins getur einhver staðið upp í hárinu á einfalda kúrekanum, og vonandi komið í veg fyrir að hann framkalli fleiri hörmungar yfir heimsbyggðina. Nóg er nú samt í Írak, og ástandið þar er hálfu verra nú en þegar geðsjúklingurinn Saddam var við völd.
Svei mér þá, ég veit ekki hvor er verri, Bússi glaseygði eða Saddam siðblindi.

Hvernig á svo að útskýra skyndilega aukningu við fylgi Frjálslyndra? Er íslenska þjóðin virkilega svona þjóðernissinnuð, að um leið og einn flokkur boðar stefnu sem felst í "Ísland fyrir Íslendinga" að þá rýkur lýðurinn upp til handa og fóta, og styður þann flokk.
Manni stendur nú ekki á sama um landa sína ef svo er í pottinn búið og hreinlega skammast sín fyrir þeirra hönd.
Ég, persónulega, fagna þeim fjölbreytileika sem kominn er í íslenskt mannlíf, því fátt er skemmtilegra en að kynna sér framandi menningu með öllu sem henni tilheyrir, hvort sem um ræðir trúarbrögð, matargerð eða menningarsögu. Maður spyr sig, hvort það hafi ekki verið kominn tími til að krydda einsleita mannflóruna hér norður í Ballarhafi?
Frá því að Hrafna-Flóki og félagar spígsporuðu um mela og grundir, höfum við Íslendingar verið eins.
Meginþorri þjóðarinnar skartar sauðlituðu hári og myglugráu hörundi af 9 mánaða sólarleysi og D-vítamín skorti. Orðið "skollitað" var eflaust fundið upp til að láta þeim sem voru einlitir frá toppi til táar líða betur.

Svo dirfast menn að tala um að vandamál fylgi "þessu fólki" og við eigum að læra af öðrum þjóðum sem hafa upplifað hryðjuverk af hendi innflytenda.
Halda menn virkilega að Sayed Ali sem vinnur við að þrífa Landspítalann, sprengi sjálfan sig í loft upp í Leið 5 upp í Mjódd?
Eða að hann ræni TF-FRÚ og fljúgi henni á Hallgrímskirkju?
Við skulum nú bara koma okkur niður á jörðina og átta okkur á að þessi ögn í Atlantshafi er nú ekki merkilegri en það að neinn nenni að standa í einhverju veseni.
Hann myndi allavega ekki öðlast neina frægð í sínu heimalandi því það hefur varla nokkur maður sunnan Alpa heyrt okkar getið.
Við erum ekki einu sinni með í aðalkeppni Eurovision!!!

Ég hef ekki trú á öðru en að þeir sem flytjast til Íslands, séu að því í leit að betra lífi en í boði er í þeirra heimalandi.
Við skulum líka bara þakka fyrir að einhverjir vilji koma og búa hérna í norðannepjunni þar sem veðsetja þarf eignir sínar fyrir kjúklingabringum, og óþolandi flottræfilshátturinn tröllríður öllu.

Mér finnst þessi innflytjenda umræða vera á svo lágu plani, að það er ótrúlegt að dagblöð skuli í raun fórna pappír í hana.

The definition of quality

2006-11-05T14:50:00.000+01:00

Sunnudagur
Skítaveður

Nammidagur
Brauð með osti

Kallinn í vinnunni
Nýir þættir af Despó og Grey's

What more can a girl want????

Hlauptu drengur, hlauptu eins og vindurinn!

2006-11-02T12:12:00.000+01:00

Hér er uppskrift að því hvernig má halda sér "mótíveruðum" á hlaupabrettinu:

Hlaupabretti stillt á 6
Some of those that work forces are the same that burn crosses
Some of those that work forces are the same that burn crosses
Púls er 65%
Some of those that work forces are the same that burn crosses
Some of those that work forces are the same that burn crosses
Huh!

Brettið hækkað í 10
Killing in the name of! Killing in the name of!
Púlsinn hækkar í 70%
And now you do what they told ya!
And now you do what they told ya!
And now you do what they told ya!

Brettið hækkað í 12
And now you do what they told ya!
And now you do what they told ya!
Púlsinn stígur upp í 75%
And now you do what they told ya!
And now you do what they told ya!
And now you do what they told ya!
But now you do what they told ya!
Well now you do what they told ya!
Púlsinn er 80%

Brettið hækkað í 14
Those who died are justified, for wearing the badge, they're the chosen whites
You justify those that died by wearing the badge, they're the chosen whites
Púlsinn er 85%
Those who died are justified, for wearing the badge, they're the chosen whites
You justify those that died by wearing the badge, they're the chosen whites
Some of those that work forces, are the same that burn crosses
Some of those that work forces, are the same that burn crosses
Some of those that work forces, are the same that burn crosses
Some of those that work forces, are the same that burn crosses
Uggh!

Brettið hækkað í 16
Killing in the name of!
Killing in the name of!
Púlsinn er 87%
And now you do what they told ya
And now you do what they told ya
And now you do what they told ya
And now you do what they told ya
And now you do what they told ya, now you're under control
And now you do what they told ya, now you're under control
And now you do what they told ya, now you're under control
And now you do what they told ya, now you're under control
And now you do what they told ya, now you're under control

Brettið hækkað í 18
And now you do what they told ya, now you're under control
And now you do what they told ya, now you're under control
Púlsinn er 90%
Those who died are justified, for wearing the badge, they're the chosen whites
You justify those that died by wearing the badge, they're the chosen whites
Those who died are justified, for wearing the badge, they're the chosen whites
You justify those that died by wearing the badge, they're the chosen whites
Come on!

Brettið lækkað í 10
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Púlsinn lækkar í 85%
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me

Brettið hækkað aftur, og nú upp í 19
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Keyra keyra keyra
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you I won't do what you tell me
fuck you I won't do what you tell me
Handklæðinu barið í brettið
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Púlsinn er 95%
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Klára klára klára
Fuck you, I won't do what you tell me
Fuck you, I won't do what you tell me
Alveg að verða búið
Fuck you, I won't do what you tell me
Motherfucker!
Uggh!

Brettið lækkað í 10 og leikurinn endurtekinn við næsta lag

Ragga Rúdolf

2006-10-25T15:13:00.000+01:00

Díses kræst!!
Hvað er málið!!

Hvað haldið þið að hafi gerst í vinnunni í dag?? Ég var spurð af konu sem vinnur hér á deildinni hvort ég væri ólétt.
Þetta er í annað skipti sem ég er spurð þessarar ömurlegu spurningar, og hún er farin að hafa alvarleg áhrif á komplexa mína af vaxtarlaginu.
Þegar ég neitaði og spurði hvort henni fyndist ég hafa fitnað, þá varð kellingarófétið hin vandræðalegasta og afsakaði sig með að ég væri oft svo rauð í kringum "nebbann" og það gæfi oft til kynna að kona væri ólétt.

Eins og það væri eitthvað betra, að líta út eins og rassálfarnir í Ronju ræningjadóttur með rautt kartöflunef.
Ég er reyndar oft með rautt nef, og finnst það ekki gaman.
Það er því algjör óþarfi að núa salti í sárið.

Fólk á ekki að spyrja konur hvort þær séu ólétta fyrr en þær eru komnar vel á níunda mánuð og það leikur enginn vafi á ástandi þeirra!!
Helst bara ekki fyrr en krakkinn er fæddur til að vera alveg viss.

Blóðpeningar

2006-10-23T18:37:00.000+01:00

Ég þoli ekki að skulda peninga og borga alltaf alla reikninga á gjalddaga. Hins vegar neyddist ég til að taka yfirdrátt síðasta vetur til að geta borgað leiguna í Guildford, því námslánin dugðu vart fyrir salti í grautinn og sultarólin var orðin ótæpilega þröng þegar leið á vorið. Það fer samt ekki lítið í taugarnar á mér að hafa þennan yfirdrátt hangandi yfir mér, enda er ég á fullu að reyna að borga hann upp núna þegar ég er komin með tekjur.

En á dögunum fékk hinn skilvísi Nagli innheimtubréf frá Intrum. Og fyrir hvað?? Einhverja helv...vídeo spólu sem ég skilaði of seint fyrir löngu síðan. "Skuld sem er komin í vanskil" segir í bréfinu, og mér var gert að borga 2.308 krónur takk fyrir takk. Pay and smile bara!!

Ég man nú ekki einu sinni eftir þessari mynd sem á að hafa ílengst í DVD-spilaranum okkar, Cold Creek Manor heitir hún víst.
Það er eins gott að þessi mynd sé eitt mesta meistaraverk kvikmyndasögunnar fyrst að ég þurfti að borga hátt á þriðja þúsund fyrir þessa tvo tíma.

Illa pirruð borgaði ég Intrum mönnum, en það voru blóðpeningar sem greiddu þessa skuld.
En ég ætlaði sko ekki að gera einhverjum videoleigu-eiganda í Hlíðunum það til geðs að koma mínu (næstum) skuldlausa nafni á vanskilaskrá, ó nei!!

Heimsmalin reifuð

2006-10-18T21:51:00.000+01:00

Ég er ekkert smá ánægð með að við Íslendingarnir erum aftur farin að veiða hval. Mér finnst ekki að við eigum að hætta aldagamalli hefð bara af því Frode Pleym og sértrúarsöfnuður hans eru með eitthvað væl.
Svo er hrefnukjöt algjört lostæti og synd að svo fáir Íslendingar kunni að meta það.

Mér varð flökurt í gær þegar lögunum hans Bush gegn hryðjuverkamönnum var lýst í fréttum. Ég trúi ekki að þessir hálfvitar í BNA hafi samþykkt viðurstyggileg pyntingarlög sem brjóta í bága við allt sem kallast siðferði og fela í sér afturhvarf til miðalda . Það er til háborinnar skammar fyrir alþjóðasamfélagið að leyfa lesblindum, illa gefnum, þröngsýnum og illa upplýstum kókaínneytanda að semja sín eigin lög í sínu eigin stríði gegn hryðjuverkamönnum.
Meira að segja bandaríski herinn er á móti því að nota þessar ómannúðlegu aðferðir sem boðaðar eru í þessum óhugnaðarlögum, því þeir segja að upplýsingar sem séu fengnar með þessum hætti séu ómarktækar.
Enda myndi ég játa á mig hvað sem er ef ég væri látin standa upprétt í 40 klst án svefns!!

Við Snorri vorum að spá hvort heimasíminn okkar væri hleraður.
Það er samt lítið að gera hjá þeim hlerara og varla þörf fyrir stöðuga vakt á okkar tól. Meira svona einu sinni í viku.
Veit samt ekki hvort upplýsingar um það hvenær við eigum að mæta í mat hjá tengdó gagnist eitthvað í baráttunni við kommúnisma.
Hins vegar eru örugglega nokkrir hlerarar á sólarhringsvöktum á síma móður minnar, enda of mikið upplýsingastreymi sem fer í gegnum það tól fyrir bara einn mann.

Mánudagsbömmer

2006-10-16T11:03:00.000+01:00

Oj oj oj hvað ég nenni ekki að vera í vinnunni í dag. Það er mánudagur dauðans!!

Ég þurfti að beita mig alefli að drattast fram úr bælinu í morgun til að fara í ræktina, en þar hlussaðist ég á skíðavélinni með bumbuna út í loftið eftir nammidaginn í gær. Það kemur á óvart að enginn skuli hafa spurt mig hvenær ég ætti von á mér.
Helgin var reyndar algjör snilld. Á föstudagskvöldið fórum við í afmæli hjá föðursystur minni og síðan á jazz tónleika á Nasa með Útlendingahersveitinni í boði Landsvirkjunar.
Á laugardagskvöldið var matarboð hjá æskuvini pabba, Eiríki Briem og Gunnu konunni hans, með börnunum þeirra, en þetta er árlegur viðburður og alltaf jafn skemmtilegt að hitta þau.
Við krakkarnir erum öll á svipuðum aldri og höfum alltaf verið góðir vinir.
Það var vel gert við okkur í mat og drykk, eiginlega einum of vel í drykk, enda fann maður fyrir því í gær. Við skötuhjúin hreyfðum varla legg né lið allan daginn í gær og ég man ekki eftir jafn afkastalitlum degi eins og sunnudeginum 15. október 2006.
Við lágum og horfðum á imbann allan daginn og ég át á mig gat.

Ég á við eitthvað vandamál að stríða þegar kemur að nammideginum, en þá fjúka allar hömlur út í veður og vind og ég sest bara að í ísskápnum og er á beit allan daginn. Ég meina, hver borðar fjórar skálar í röð af Cheerios með súrmjólk og púðursykri???
Ég held að þetta vandamál kallist GRÆÐGI!!

Jæja góðir hálsar, njótið mánudagsins.

The þrekmeister

2006-10-13T09:52:00.000+01:00

Jæja góðir hálsar.
Þá er Naglinn loksins búinn að keppa í einhverju. Þrekmeistarinn var tekinn með trompi laugardaginn 7. október í íþrótta"höll" Akureyrar. Þetta var hörkupuð en hrikalega gaman og ekki spurning að ég ætla að taka þátt aftur í vor. Enda verð ég að bæta tímann, en ég kláraði brautina á 21:48 sem er ágætt miðað við fyrsta skipti en ekki nógu gott ef litið er til tíma hinna. Sú sem vann var með rakettu í rassgatinu og fór brautina á 17 mínútum.
Það var líka alveg nauðsynlegt að taka þátt til að sjá í hvaða greinum ég þarf að bæta mig og hvernig maður á að framkvæma æfingarnar þannig að dómarinn sé sáttur. Það kom mér reyndar svolítið á óvart hversu auðvelt er að svindla í mörgum greinunum, en til dæmis hafði ég miklar áhyggjur af að geta ekki gert uppseturnar (kviðæfing) eins og til var ætlast en það kom hins vegar í ljós að margir svindluðu feitt þar. Mér finnst það ekki vera mælikvarði á styrk eða þrek hversu góður maður er að blaka olnbogunum fram og til baka.

Í gærkvöldi renndum við Sno upp í Borgarnes með stellinu mínu að sjá Mr. Skallagrímsson í Landnámssetrinu. Það var þvílíkt góð og fyndin sýning og ég mæli með henni hiklaust við alla. Benedikt fór á kostum og manni leiddist ekki í eina mínútu enda í hláturskasti nánast allan tímann.

Helgin er fullbókuð af félagslegum athöfnum, sem er nýlunda í mínu lífi því okkur er yfirleitt aldrei boðið neitt, en neeeiii nú er okkur boðið í þrjú partý sama kvöldið.

Góða helgi gott fólk.

Fullorðin smullorðin....

2006-09-28T10:05:00.000+01:00

Mig er farið að gruna að það hafi verið laumað inn aukadegi í þessa viku svo lítið bar á, því þessi vika er óeðlilega lengi að líða.
Spenningurinn fyrir helginni gæti samt verið að valda þessari óþreyju hjá mér, en fyrir ykkur sem ekki vitið þá á Naglinn afmæli á sunnudaginn...ligga ligga lái.

Ekki það að ég sé að kafna úr spenningi yfir að vera árinu eldri því það þýðir bara að stóri þristurinn er orðinn óþægilega nálægur.
Á meðan maður er ennþá tuttugu-og-eitthvað má maður nefnilega ennþá vera óþroskaður og óákveðinn um framtíðina.
Hins vegar gerir þjóðfélagið þær kröfur til þrítugra að það fólk sé orðið fullorðið.
Mér finnst tíðarandinn í dag vera sá að þrítugar konur (og karlar reyndar líka) eigi að vera í flottu starfi á framabraut, búnar að eignast allavega tvö börn, keyra um á flottum bíl (helst VW Touareg eða Porsche Cayenne), versla í Karen Millen og vera alltaf með french manicure.
Semsagt: þrítugur áttu að vera komin í pakkann...með slaufu utan um.

Sem þýðir að ég hef þrjú ár til stefnu til að finna mér flott starf , þrjú ár til að safna pening fyrir Lexus jeppanum og 300 fermetrunum og þrjú ár til að punga út allavega einum krakka.

En málið er að mig langar ekkert í þennan pakka!
Mig langar ekki að verða fullorðin.
Mér finnst fínt að þurfa bara að hugsa um sjálfa mig, og Snorra þegar ég man eftir honum, keyra um á Offa litla og búa í 50 fm á Sogavegi.
Mér er alveg sama þó ég sé yfirleitt með brotnar og mislangar neglur og rót í hárinu.
Ég hef engan þroska til að ala upp barn, og ég veit ekki ennþá hvað ég ætla að verða þegar ég er orðin stór.
Hvort ég verði sálfræðingur, lýðheilsufræðingur, íþróttafræðingur, eða bara eitthvað allt annað á enn eftir að koma í ljós.

Þrjú ár eru ansi fljót að líða og ef hin barnalega ég fæ að ráða ríkjum þann tíma þá verður þrítugsafmælið mitt líklega haldið á Sogavegi, og í boði verður Betty Crocker kaka og hummus úr Bónus með Ritz kexi.

Monday bloody Monday

2006-09-25T12:31:00.000+01:00

Af hverju eru mánudagar alltaf svona leiðinlegir og erfiðir dagar?

Það virðist ekki skipta máli hvort ég hafi verið að djamma um helgi, það er alltaf jafn mikill viðbjóður að vakna á mánudagsmorgni. Þessa helgi var ég mjög róleg, djammaði ekkert, svaf vel, borðaði vel og fór extra snemma að sofa í gærkvöldi en samt langaði mig að grenja þegar klukkan hringdi í morgun. Brennsla á mánudagsmorgnum er jafnan afar döpur, en skíðavélin verður yfirleitt fyrir valinu, og meika aldrei að kýla púlsinn yfir 70%. S
vo er ég illa mygluð allan daginn í vinnunni, nenni engu og langar mest heim undir sæng.
Ég vildi oft að ég væri í alvörunni veik á mánudegi og gæti glápt á imbann, lúrað og borðað nammi með góða samvisku allan daginn
Svo er ég allt önnur manneskja á þriðjudegi og restina af vikunni, eins og nýsleginn túskildingur og djöflast í ræktinni á fullum púlsi og stálhress og manísk í vinnunni.

Ergo: Mánudagar ættu ekki að eiga rétt á sér og ég legg til að afnám mánudaga úr vikunni verði lagt fyrir á næsta þingi.

Hraustmennið

2006-09-21T12:16:00.000+01:00

Það er naumast að bloggletin er að drepa mann þessa dagana.

Það hefur svosem ekki margt drifið á draga Naglans undanfarið sem vert er að blogga um.
Og þó...síðasta helgi var reyndar algjör snilld en við skvísurnar í saumó ásamt viðhengjum skelltum okkur í sumarbústað. Þar var grillað og drukkið rauðvín, spilað, farið í drykkjuleiki. Það var mikið fjör, mikið hlegið og gert grín.
Og já, sumir fækkuðu meira að segja fötum við misjafnan fögnuð viðstaddra. Ég mun aldrei geta litið sloppa og svuntur sömu augum aftur.

Næsta helgi verður öllu rólegri en við skötuhjúin ætlum að bregða okkur aftur upp í sumarbústað, en í þetta skiptið bara tvö í rólega og rómantíska stemmningu.
Það er reyndar smá spurning hvort Snorri haldi geðheilsunni, þar sem kartöfluréttur gleymdist í ofninum um síðustu helgi og verður eflaust orðinn vel grænn og girnilegur þegar við komum í bústaðinn.
Ég geri ekki ráð fyrir liðsinni mannsins míns í að koma kartöflunum fyrir kattarnef, hann mun ábyggilega fela sig inni í herbergi þar til allt er farið og óhætt að koma fram í eldhús.

Annars er ég núna í bullandi afneitun á flensueinkennum sem eru að gera vart við sig, en eins og allir vita sem mig þekkja þá verður Naglinn ekki veikur.
Ég vona að ég hafi náð að svitna pestinni út í spinning í morgun.

Góða helgi gott fólk.

Skömm i hattinn

2006-09-05T17:24:00.001+01:00

Ég var skömmuð í dag af samstarfskonu minni á Landspítalanum fyrir hlut sem ég gerði óvart því ég vissi ekki betur.
Mér leið eins og í 5 ára afmælinu mínu þegar ég var skömmuð af foreldrum mínum fyrir að senda einn veislugestinn heim því mér fannst hún ekki nógu skemmtileg.

Hvað fær eiginlega fullorðið fólk til að skamma annað fullorðið fólk?
Það hefði alveg verið hægt að benda mér vinsamlegast á mistökin og ég hefði beðist afsökunar og málið dautt.
Nei, í staðinn kaus þessi beygla að fara á eggjalista Ragnhildar....muuhahahaha!!

Skömm i hattinn

2006-09-05T17:24:00.000+01:00

Rock on

2006-08-26T11:05:00.000+01:00

Hvað fær maður mörg rokkstig fyrir að detta í það með foreldrum sínum á balli með Spöðunum í Iðnó á menningarnótt??

Olifnaður og oþverri

2006-08-08T12:20:00.000+01:00

Eftir að hafa setið sveitt við ritgerðasmíð síðustu mánuði hefur Ragga róni verið allsráðandi í lífi Naglans og djammað langt fram eftir morgni síðustu tvær helgar.
Í fyrra skiptið voru öldurhúsum í borg óttans gerð góð skil, en Patró City var svo tekin með trompi um verslunarmannahelgina.

Áfengisdrykkja, reykingar og þynnku-matur hafa því einkennt síðustu tvær helgar, og kann Naglinn ekki vel við þessa þróun.

Viljastyrkurinn í mataræðinu fauk út í veður og vind um liðna verslunarmannahelgi og tveir nammidagar teknir í röð, sem er alveg bannað.
Árangurinn var auðvitað þyngdaraukning sem verður eflaust skráð í Guinness 2006.

Nú er þessum ólifnaði hins vegar lokið og Naglinn kominn í detox eftir að hafa innbyrt ótæpilegt magn af óþverra.
Gott mataræði, stífar æfingar og heilbrigt líferni mun nú aftur einkenna líf Naglans og innra jafnvægi endurreist.

Ying og Yang, kling og klang.

Næstum buin....

2006-07-26T09:02:00.000+01:00

Glæsileg helgi að baki.

Við Kata áttum frábæra tvo daga saman í London.
Tókum túristapakkann á laugardaginn með tilheyrandi bæjarferð og þrammi um stræti Lundúna.
Eftir góða tvo tíma í Topshop voru kreditkortin straujuð og skvísurnar orðnar vel dressaðar.

Gallipolli um kvöldið í tyrkneskt mezze sem klikkaði ekki frekar en fyrri daginn.
Með vel kýlda vömb fórum við á pöbbarölt og enduðum á King's head sem er alltaf með live tónlist, þar sem við kynntumst 'Tim who eats money' og bauð okkur í glas allt kvöldið.
Það kom svo í ljós að Tim var meira upp á karlhöndina, eins og okkur grunaði, svo við þurftum ekki að óttast að verða rukkaðar um veigarnar í blíðu.

Sunnudagurinn fór í að tjasla sér saman eftir ævintýri næturinnar og síðan var haldið upp í Camden og markaðurinn þræddur vel og vandlega.

Nú er ritgerðarkvikindið bara komin á kopinn og ég vonast til að geta skilað henni á fimmtudag eða föstudagsmorgun í síðasta lagi.
Svo er það bara gamli góði Klakinn á föstudagskvöldið og ég hlakka mikið til.
Alltaf gaman á Íslandi á sumrin.

Jæja, áfram með smjörið!!

TGI Friday

2006-07-21T17:36:00.000+01:00

Jahérna hér, bara kominn föstudagur áður en maður veit af.

Það hefur vægast sagt verið heitt hér í Bretlandi undanfarna viku.
Á miðvikudag var beinlínis ólíft hérna, enda fór hitinn víst upp í 36 gráður hérna rétt hjá. Það er næstum líkamshitastig!
Ég er búin að gera nokkrar heiðarlegar tilraunir til að fara í sólbað, en ég endist yfirleitt ekki lengur en 5-6 mínútur yfir hádaginn. Það er ekki fyrr en um kl 18 sem hitastigið er orðið bærilegt til sóldýrkunar.
Annars hef ég ekki haft mikinn tíma fyrir slíkan hégóma, því ritgerðin tekur upp allan minn tíma enda nálgast lokaskiladagur eins og óð fluga.
Annars er það að frétta að Breska ríkisútvarpið (BBC) ætlar að senda systur mína til Beirút á morgun til að flytja fréttir af stríðsástandinu þar. Móður okkar líst nú ekkert á það fyrirkomulag og satt best að segja stendur mér nú ekki alveg á sama heldur. En það er ekki eins og að hún sé að fara að valsa um göturnar og djamma með Hizbollah-félögum.
Fréttamennirnir eru víst mjög verndaðir og klæðast skotheldum vestum og hjálmum og hún verður með tvo öryggisverði.
Ég gæfi nú ýmislegt fyrir að sjá systur mína í fullum herklæðnaði.

Helgin lítur vel út, því Kata vinkona er að koma í heimsókn til mín.
Við stöllur ætlum að eyða helginni í London og taka borgina með trompi.
Það stefnir í mikið stuð hjá okkur, með tilheyrandi búða-og markaðarápi, dinner og pöbbarölti.

Góða helgi öllsömul!

Jailhouse rock

2006-07-17T11:47:00.000+01:00

Jæja jæja,

Mánudagur mættur í öllu sínu veldi með 32 stiga hita og gegndarlausri sól sem skiptir svosem ekki máli þegar maður er hlekkjaður við kjöltutölvuna í allan dag.

Enn ein frábær helgi að baki.
Minn heittelskaði kom í heimsókn um helgina og við áttum tvo yndislega og hreinlega fullkomna daga saman og brölluðum ýmislegt skemmtilegt:

- Gengum okkur upp að öxlum um Oxford stræti og nágrenni, versluðum, sáum Jimmy Floyd Hasselbaink í Selfridges

- Út að borða með Nick, bróður hans og ítalskri vinkonu þeirra

- Snorri höslaður af magadansmær á veitingastaðnum og ég dó úr hlátri

- Borough market, brunch í garðinum í sunshine lolly

- Upper street þrætt, bíó á Pirates of the Caribbean, grillaðir hamborgarar

- Camden

Hins vegar var helgin ekki svo skemmtileg fyrir sambýling minn, hann Graham og kærustuna hans.
Á einhvern óskiljanlegan hátt eignaðist hann kanadíska kærustu fyrir nokkrum mánuðum í ferðalagi sínu til New York.
Hún kom svo hingað um helgina og planið var að vera hér í heimsókn í 3 vikur og fara með nördinum til Krítar í nokkra daga.

Ég og Páll í kjallaranum höfum mikið verið að velta fyrir okkur hvað geti verið að stúlkunni, því það getur engin heilvita manneskja verið með manninum lengur en í hálftíma án þess að vera byrjuð að hnýta snöruna.
Við höfum komið með hinar ýmsu tilgátur, sem allar kolféllu þegar við hittum hana.
Hún er t.d ekki daufdumba, en við bjuggumst við Helen Keller eintaki, annað fannst okkur ekki koma til greina en að hún væri blind og heyrnarlaus, því maðurinn er svo leiðinlegur að maður óskar sér að skilningavitin nemi ekki það sem hann segir.
Hún er ekki í sértrúarsöfnuði, hún er ekki með þrjú augu, þrjár hendur né þrjár lappir en einhvers konar líkamlegir annmarkar fannst okkur mjög líklegir.
Hún er bara alveg svakalega indæl, mjög svo normal og virðist vera toppmanneskja, allavega við fyrstu kynni.

En tollverðirnir á Gatwick voru nú ekki alveg sammála um gæði stúlkunnar því við komuna til veldis hennar hátignar var henni hent í tukthúsið þar sem hún mátti dúsa í 4 klukkutíma um miðja nótt eftir að hafa setið í 2 tíma yfirheyrslu þar sem hún var spurð um tilgang ferðarinnar, vinnuna hennar, fortíð hennar og framtíð og smæstu smáatriði varðandi Graham, hana, þeirra samband, foreldra þeirra, systkini, ömmur og afa.

Ástæðan fyrir þessum ósköpum var sú að tollverðirnir sáu að hún hafði verið með atvinnuleyfi hér fyrir nokkrum árum og hafði svo verið neitað þegar hún sótti um það aftur núna nýlega, því fólk í sambandslöndunum fær víst bara einu sinni atvinnuleyfi. Hins vegar geta þeir ekki bannað henni að koma hingað til Bretlands í frí en tollurinn var svona skemmtilega tortrygginn að þeir ákváðu að þessi 23ja ára ljóshærða, bláeygða kanadíska stúlka væri kaldrifjaður glæpamaður sem hingað væri komin í þeim eina tilgangi að giftast nördinum til að fá vinnuleyfi og misnota þannig heilaga kerfið þeirra.
Henni var svo sleppt með semingi, en það er ekki víst að hún fái nokkuð að koma inn í landið aftur, svo Krítarferðin þeirra gæti verið fokin út í veður og vind.

Já það er vandlifað í þessum heimi.
Ég er samt að velta fyrir mér,fyrst hún fær þessa meðferð hér í Bretlandi, hvað ef þetta hefði gerst í United States of Paranoia?

Enn meiri hrakfarir...

2006-07-11T08:31:00.000+01:00

Lesendur síðasta pistils, sem fjallaði nær eingöngu um veðrið, hafa væntanlega áttað sig á hversu súrt líf Naglans hefur verið undanfarið.
En síðustu helgi átti aldeilis að verða breyting þar á, en ég og Stephanie vinkona mín höfðum planað gæðahelgi í London, og ætluðum að vera í húsinu þeirra Ingibjargar og Chiaka en þau eru á Íslandi.
Okkur fannst við eiga þessa ferð svo sannarlega skilið eftir að hafa setið sveittar yfir ritgerðaskrifum.
Planið var að fara frá Guildford kl. 1700 á föstudag til að geta vaknað snemma á laugardeginum og tekið London með trompi.

En það varð aldeilis röskun á þessu plani okkar.

Á föstudagseftirmiðdag skelli ég mér í ræktina samkvæmt venju og þar sem ég er að undirbúa síðustu æfinguna þá missi ég 25kg lóðaplötu beint á stóru tána á vinstri fæti. Það fá engin orð lýst sársaukanum sem fylgdi í kjölfarið, enda gat ég ekki talað fyrsta kortérið fyrir sársauka. Það var hringt á sjúkrabíl og vessgú, Naglinn var keyrður út úr ræktinni í hjólastól og brunað upp á slysó. Þar var ég sett í röntgen og í ljós kom að táin var brotin. Henn var þá tjaslað við næstu tá, blóðið þurrkað og settar umbúðir. Þetta tók alveg heilar 10 mínútur en ég var búin að dúsa á biðstofunni í 4 klukkutíma takk fyrir takk. Ég var ekki komin heim fyrr en klukkan níu, gjörsamlega aðframkomin af hungri því ég hafði ég ekkert borðað síðan í hádeginu og það var ekkert ætt fyrir matvandan Naglann á spítalanum.
Gríðarlegur kvíði og angist bærði á sér yfir tábrotinu því Naglanum líkar ekki þegar truflun verður á æfingaplaninu. En það virðist sem það eina sem ég get ekki gert er að hlaupa og vera í háhæluðum skóm. Allt annað get ég gert sem er mikill léttir.

Ég ákvað að láta eitt lítið tábrot ekki stoppa mig í að fara til London enda búin að hlakka til alla vikuna að fara. Svo við stöllur drifum okkur á laugardagsmorguninn.

Þegar til London kom var nágranni Ingibjargar sem var með lykilinn að húsinu hvergi sjáanlegur né ínáanlegur í síma, enda hafði hún búist við okkur kvöldið áður.

Svo við fengum að geyma töskurnar hjá næsta nágranna og tókum stefnuna niður í bæ þar sem við áttum mjög skemmtilegan dag í Harrods, Piccadilly Circus, Soho, Covent Garden.
Ég var svolítið áhyggjufull að komast ekkert inn í húsið ef nágranninn hefði farið út úr bænum um helgina. . Stephanie var pollróleg yfir þessu öllu saman enda er hún frá Jamaica og algjörlega með 'Don't worry be happy' sýn á lífið. Hún var alltaf að segja mér að þetta myndi reddast allt saman. Og hún hafði rétt fyrir sér því lyklanágranninn hringdi loksins og lét okkur vita hvar lykillinn væri

Adam var samt ekki lengi í Paradís, því þegar við vorum á heimleið úr bænum reyndi ég að hringja í töskunágrannann, sem þá var horfin af yfirborði jarðar og svaraði engum símum, og var ekki heima þegar við komum til baka.
Við áttum pantað borð á ítölskum veitingastað kl. 21 og þegar við fórum úr húsi kl. 20.45 var hún ekki enn komin.
Allt málningadótið okkar og fínu fötin sem við höfðum ætlað að vera í um kvöldið, læst inni hjá nágrannanum.
Gaman gaman eða hitt þó heldur.
Sem betur fór höfðum við báðar farið hamförum í H&M um daginn svo við gátum verið svolítið pæjulegar á galeiðunni.
Reyndar lenti ég í því skammarlegasta ever þar inni (svosem í stíl við allt annað þennan daginn). Ég mátaði kjól sem var svona í þrengri kantinum, sem ég átti svo ekki séns að komast úr aftur sama hvað ég baksaðist. Það endaði með að ég þurfti að biðja afgreiðslustúlku um að hjálpa mér úr kjólnum.
Eins og ég sagði við hana: Hversu skammarlegt er þetta á skalanum 1 til 10?

Töskurnar fengum við svo eftir að við komum heim um miðnætti...og ekkert gagn í þeim fyrir utan tannburstann kannski.
En þrátt fyrir allar þessar hindranir, þá áttum við mjög skemmtilega helgi og skemmtum okkur konunglega yfir þessu öllu saman.
Maður getur alltaf hlegið að svona atvikum eftir á.

Hitabylgja

2006-07-05T09:16:00.000+01:00

Djö&%$## hiti!!

Það er alltof heitt fyrir svona bleiknefja eins og mig.
Ég get ekki verið utandyra nema eldsnemma á morgnana og seinnipartinn eftir kl. 17.
Þess á milli er beinlínis hættulegt fyrir snjakahvítan Íslending að hætta sér út fyrir hússins dyr út af sólbruna og sólsting.

Síðustu nætur hafa verið viðbjóður.
Ég sef í einni spjör og ekki einu sinni með sæng en það er samt of heitt.
Á tímabili síðustu nótt langaði mig að rífa mig úr skinninu vegna hita og óþæginda.

Ég held að næsta fjárfesting Naglans verði vifta.

Svo er það rakinn, en hárið á mér þolir ekki raka og verður líkara hárinu á Monicu á Barbados með hverjum deginum.
Ég get gleymt því að reyna að slétta það því það krullast um leið og ég voga mér út.

Svo er ekkert smá erfitt að æfa í þessum hita.
Á morgnana þegar þeir opna ræktina þá hefur loftkælingin ekki verið á alla nóttina og það er eins og að labba inni í finnska saunu að koma þangað inn.
Ekki beint ákjósanlegar aðstæður fyrir brennsluæfingu, enda lekur svoleiðis af manni lýsið.
Þetta er eins og boxararnir gera, þeir fara út að hlaupa í vínylgalla svo þeir léttist fyrir keppni og Mike Tyson sem sippar í saunuklefa.
Maður léttist þá vonandi eitthvað en það er þá reyndar bara vökvatap, en ekki mör, því miður.
Seinnipartsæfingar eru mun skárri samt en þá er búið að kæla pleisið svo maður getur tekið á lóðunum án þess að falla í ómegin af hita.

Reyndar byrjaði að rigna í morgun loksins og ekki veitti af því grasið er alls staðar orðið gult og skrælnað.
Það á líka ekki að vera eins heitt næstu daga, sem betur fer.

Annars hefur ekki margt drifið á daga Naglans.
Ritgerðasmíð gengur vel en ég á að skila fyrsta uppkasti að ritgerðinni 13. júlí.
Svo nú er eins gott að halda vel á spöðunum!

Fyndin saga

2006-07-01T09:03:00.000+01:00

Þessi saga var í The Times í gær:

Tveir enskir fótboltaáhugamenn sem voru staddir á HM í Þýskalandi báðu lögregluna á staðnum að aðstoða sig því þeir gátu ekki með nokkru móti fundið bílinn sinn.
Þeir höfðu lagt honum í einhverja götu, en mundu ekki hvar hún var en sem betur fer voru þeir svo sniðugir að skrifa niður nafnið á götunni.
Þegar þeir sýndu lögreglunni miðann með götunafninu, fóru lögreglumennirnir að hlægja og sögðust því miður ekki geta aðstoðað þá við að finna bílinn.

Á miðanum stóð 'Einbahnstrasse' (einstefnugata).

Kveðjustund

2006-06-30T09:23:00.000+01:00

Átti yndislega tvo daga með mínum heittelskaða í London, en hann fór heim til Íslands á fimmtudaginn.
Nú er hann orðinn svo fullorðinn, orðinn arkitekt og byrjar að vinna sem slíkur á mánudaginn.

Við skötuhjúin fórum út að borða á þriðjudagskvöldið og svo í leikhús að sjá The Producers, sem var algjör snilld. Það er frekar langt, eða um 3 tímar, en manni leiddist ekki eina einustu mínútu. Þetta var án efa skemmtilegasta leikrit sem ég hef séð.
Svo strolluðum við niður á Piccadilly og fengum okkur ís. Það var hellings líf í bænum, samt bara þriðjudagskvöld.
Það er auðvitað high-season núna, enda allt morandi í túristum.
Á miðvikudaginn fengum við okkur 'brunch' úti í garði...frekar næs að geta setið svona úti og borðað.
Svo tókum við smá túristapakka í London, kíktum á Victoria og Albert safnið á Che Guevara sýningu, kíktum í Harrods, Hyde Park, Green Park og enduðum frábæran dag á að borða með Ingibjörgu, Chiaka og Joshua úti í garði.

Ég er að kafna úr spenningi yfir leiknum á morgun, England-Portúgal.
Ég er ekki alltof bjartsýn fyrir hönd minna manna, en samt veit maður aldrei, það getur allt gerst.
Eins hlakka ég mikið til að sjá Frakkland-Brasilíu, en þar held ég með Frökkunum. Þetta verður hörkuleikur með menn eins og Zidane snilling, Barthez (sem mér finnst alveg eins og Hitler), Henry og Viera á móti Carlos, Ronaldinho og Ronaldo (feitabollu).
Usss...hvað það verður spennandi leikur.

Annars stefnir í leiðindahelgi hjá Naglanum, skriftir, rækt, fótbolti, skriftir rækt, fótbolti.
Kannski að maður reyni samt að fá smá tan inn á milli skrifta um helgina, enda glampandi sól og 30 stiga hiti.

Góða helgi!!

Hrakfarir

2006-06-26T11:19:00.000+01:00

Jamm jamm!

Rólegheitahelgi að baki.
Skrapp til London frá laugardegi til sunnudags. Ég bara varð að komast frá Guildford.
Ég á mjög erfitt með að vera hér um helgar. Bæði finnast mér helgarnar oft einmanalegri þegar ég er Snorralaus og svo er ég orðin svo vön að hafa húsið út af fyrir mig allan daginn yfir vikuna að það fer í taugarnar á mér að hafa sambýlingana heima allan daginn um helgar.

Við systur tókum því bara rólega um helgina. Ragga móða var látin passa Joshua Þór á meðan móðirin fór í leikfimi, og það gekk bara fínt. Joshua Þór er núna á fullu í sjálfstæðisbaráttu, og vill gera allt sjálfur og enginn má hjálpa honum með eitt eða neitt. Til dæmis á hann þríhjól sem er með stöng aftan í fyrir fullorðna til að stýra.
En það er ekki séns að maður megi stýra, hann ætlar sko að hjóla sjálfur, takk fyrir takk!
Ég kalla hann núna Jón Sigurðsson, vér mótmælum allir!!
Þessi barátta hans gerir það að verkum að örstuttur hjólatúr um hverfið tekur hátt í 2 klukkutíma, þar sem hjólahraði 2ja ára drengs er á við meðalsnigil.
Svo þarf reglulega að fara af hjólinu og kanna aðstæður og vesenast svolítið.
Við skulum bara segja að 'Lagga', eins og hann kallar mig, þurfi að hækka þolinmæðisþröskuld sinn allverulega þegar ég passa hann frænda minn.

Á sunnudag fór ég í afmælisboð hjá Helgu frænku en Stefán var 1 árs. Stefán er kötturinn þeirra Kristjáns og Doreen, dökkbrúnn síamsköttur og alveg hrikalega falleg skepna.
Það var mjög gaman að hitta familíuna enda langt síðan síðast.
Fótbolti í Englandi er sko ekki bara leikur, þetta eru trúarbrögð!
Ég lagði af stað frá húsinu hennar Ingibjargar til að fara til Helgu akkúrat þegar England-Ecuador var að byrja, svo ég myndi ná að horfa á seinni hálfleik hjá Helgu.
Þannig að ég var akkúrat að ferðast milli staða á meðan leikurinn var og það var ekkert smá skrýtin upplifun.
Göturnar og lestarnar voru tómar, og það í sjálfri London.
En gott hjá mínum mönnuma að vinna, og hjá geldingsBeckhamskvikindinu að skora. Það sást meira að segja móta fyrir brosviprum á fýlupúkakonunni hans upp í stúku. Hún er þá með tennur.

Ég átti ansi skemmtilega lífsreynslu, eða hitt þó heldur, á Waterloo stöðinni, þar sem ég tek lestina frá London til Guildford.
Um helgar gengur sú lest á hálftíma fresti, og fer á heila og hálfa tímanum.
Að sjálfsögðu kom ég á Waterloo kl 19.02, svo ég mátti bíða í hálftíma eftir næstu lest.
Svo ég sest og fæ mér að borða, og þar sem ég er að tyggja matinn næ að bíta svona heiftarlega fast í vörina á mér að það fór næstum því stykki úr og alveg fossblæddi.
Ég hef oft lent í að bíta í vörina eða tunguna en aldrei svona rosalega, sársaukinn ætlaði bara aldrei að hætta.
Síðan ákvað ég að drepa tímann í bókabúðinni við að skoða bækur og blöð. Nema að ég gleymdi mér algjörlega og þegar ég loks leit á klukkuna var hún 19.25. Ég rauk af stað til að kaupa miða og var þá ekki einhver stropaður einstaklingur á undan mér í miðavélina sem kunni ekkert á hana, og tók óratíma í þessa sáraeinföldu aðgerð.
Loksins þegar ég var komin með miðann í hendurnar og blóðþrýstinginn upp fyrir eðlileg mörk af pirringi út í vanhæfa einstaklinginn á undan mér, þá spretti ég úr spori að ná lestinni og flaug að sjálfsögðu á hausinn út á miðju gólfi fyrir framan c.a 100 manns.
Ég stóð upp blóðrauð í framan af skömm, og henti mér upp í sneisafulla lestina og reyndi að finna sæti. Í öllu óðagotinu rak ég hægri mjöðmina af alefli í eitt sætið. Þegar ég svo loks settist sá ég að það blæddi úr hendinni á mér og það var brunasár á hnénu eftir að hafa runnið á gólfinu.
Þegar heim var komið leit ég í spegil og við mér blasti óhugnaður, því vörin var stokkbólgin eftir bitið.
Semsagt, ég kom heim úr þessari Londonferð lítandi út eins og fótboltabulla eftir tapleik.

Þetta er svosem ekki í fyrsta skipti sem það gerist, minnug óhappsins á Leicester Square fyrir ekki svo löngu síðan.
Það er nú ekki oft sem ég flýg á hausinn en það virðist eingöngu gerast á MJÖG mannmörgum stöðum, svo ég skammist mín alveg örugglega nógu mikið.

Football mania

2006-06-23T10:39:00.000+01:00

Svei mér þá.

Maður er bara algjörlega dottinn inn í HM. Sem er kannski ekki skrýtið miðað við alla fótbolta-HM-Wayne Rooney-Áfram England geðveikina sem er allt í kring.
Auðvitað vona ég að Englendingar komist áfram en ég held samt ekkert endilega bara með þeim.

Ég hef alltaf verið frekar hrifin af Hollendingum, og finnst Van der Saar algjör snillingur í marki.
Þjóðverjar eru líka í uppáhaldi hjá mér, enda með sterkar taugar til Þýskalands eftir að hafa eytt sumrunum þar í æsku. Ballack er náttúrulega algjör snilli, og ekki spillir útlitið fyrir. Loksins kemur Þýskari sem er ekki með hormottu og mullett.
Spánverjarnir eiga auðvitað stað í hjarta mínu líka.
Eins eru Brassarnir alltaf góðir, en eftir að hafa búið með leiðinlegum brasilískum fávitum í gegnum tíðina er eiginlega búið að eyðileggja fyrir mér að geta haldið með Brasilíu.
Ég er líka ánægð með Ghana að hafa komist áfram og sent Bandaríkjamenn heim. Þeir voru hvort eð er með leiðinlegt lið. Ég vorkenni alltaf Afríkuþjóðum, því þær eiga oft svo bágt. Þess vegna er svo gaman þegar gengur vel hjá þeim í einhverju.
Zinedine Zidan er auðvitað manna getnaðarlegastur og Frakkarnir sterkir á vellinum

Ég held ekki með Ástralíu, Sviss og Argentínu (Carlos Tevez gæti verið týndi hlekkurinn milli manns og apa) og vona að þessar þjóðir detti út fljótlega.

Góðar stundir!

Ferðasaga Naglans

2006-06-20T14:12:00.000+01:00

Jæja góðir hálsar.

Þá er maður aldeilis endurnærður eftir frábæra helgi.
Ég og Snorri skelltum okkur nefnilega í heimsókn til pabba gamla í Brussel um helgina en hann var að passa Joshua af því Ingibjörg og Chiaka fóru í helgarferð til Istanbúl.
Pabbi kom á bílnum yfir og sótti mig og Joshua á fimmtudaginn, og við fórum öll saman yfir til Frakklands í gegnum Ermarsundsgöngin og þaðan keyrðum við til Brussel.
Ég var svo gáfuð eða þannig að gleyma passanum mínum heima í Guildford. Ég pældi ekki einu sinni í því að maður þyrfti að hafa passa í Eurotunnel-ið, einhvern veginn er það alveg fast í manni að þurfa bara passa þegar maður flýgur.
En þetta slapp, sem betur fer, því öryggiskallarnir báðu ekki einu sinni um að fá að sjá þá.
Bretarnir eru víst miklu strangari en Frakkarnir varðandi fólk sem kemur inn í landið, svo sendiráðið reddaði mér svo bráðabirgðapassa til að sýna á heimleiðinni.
Snorri flaug svo frá Glasgow til Brussel á föstudaginn.

Núna erum við bæði með brjálaðan heimkomubömmer og hefðum auðvitað viljað vera miklu lengur, það er alltaf þannig.
Mér finnst Brussel alltaf skemmtilegri eftir því sem ég kem oftar þangað.
Þessi borg hefur nefnilega upp á alveg ótrúlega margt að bjóða, góðan mat, góða veitingastaði, gott súkkulaði, flott föt, og ódýrt að versla.
Við fundum alveg geggjaða og fáránlega ódýra 'second hand' búð með því sjúklegasta skóúrvali sem ég hef á ævinni komist í.
Að sjálfsögðu keypti Naglinn sér ekki bara eina....heldur tvenn skópör...roðn roðn.
Snorri keypti sér dökkbrúnan jakka og ljósbrúnan leðurjakka og hatt í stíl, algjör töffari.
Hann gæti verið meðlimur í Arctic Monkeys eða álíka pönksveit í nýja átfittinu.

Svo tókum við þátt í 17. júní hátíðarhöldunum hjá sendiráðinu, en þau voru haldin aðeins út fyrir borgina. Það var alveg geggjað veður, glampandi sól og 30 stiga hiti.
Svo var Kvennahlaup og við pabbi tókum auðvitað þátt
Naglinn náði fyrsta sæti í hlaupinu, og pabbi gamli gerði sér lítið fyrir og var í þriðja sæti. Sko kallinn!!

Svo fórum við Snorri út að borða um kvöldið á marókkóskan stað, sem var alveg sjúkur.
Ég borðaði svo mikið að ég svitnaði í bókstaflegri merkingu.

Á sunnudaginn keyrðum við öll saman til Brugge, sem er gullfalleg borg rétt hjá Brussel, með pínulitlum götum og síkjum sem renna í gegnum borgina. Húsin hafa öll verið varðveitt mjög vel í sinni upprunalegu mynd.
Við áttum svo pantað með ferjunni yfir til Bretlands kl. 20 á sunnudagskvöldið, svo við vorum ekki komin heim fyrr en um miðnætti, allir frekar þreyttir og lerkaðir.
En það var alveg þess virði því við áttum alveg hreint yndislega helgi.

Mig langar bara aftur um næstu helgi til Brussel.
En lífið er víst ekki bara leikur og ritgerðir skrifa sig víst ekki sjálfar.
Svo það er bara 'good old Guildford again'.

Viðreynsla i ræktinni

2006-06-14T16:43:00.000+01:00

Jahérna...haldiði að það hafi ekki bara verið reynt við mig í ræktinni áðan.
Gæinn var greinilega að æfa þarna í fyrsta skipti, því það var starfsmaður að sýna honum öll tækin og hann lét gæjann síðan fá prógramm til að gera sjálfur.

Nema hvað að gæinn er greinilega ekki alveg með á hreinu hver tilgangurinn er með að vera í ræktinni....hans hugmynd er greinilega að þetta sé staðurinn til að pikka upp kvenfólk því hann var minnst að lyfta og mest að glápa.
Ég er yfirleitt eina konan á lóðasvæðinu því allar kerlingarnar þarna hanga bara í cardio-i og í kettlingatækjum, og í dag var engin undantekning.
Ég fann illilega fyrir þessu glápi hans og fannst það frekar óþægilegt og vægast sagt pirrandi.
Síðan stendur hann allt í einu fyrir aftan mig þar sem ég er nýbúinn að klára sett, og spyr mig hvort það sé ekki allt í lagi með mig.
Ég játa því að sjálfsögðu.
Hann sagði þá að hann hefði heyrt einhvern dynk og haldið að það væri ég að missa lóðin.
En þar sem hann stóð fyrir aftan mig og horfði á mig gera settið hefði hann átt að sjá að dynkurinn var ekki frá mér!!!
Svo spurði hann mig hvort ég væri frá Póllandi (hvers konar spurning er það eiginlega, glötuð pikk öpp lína), hvað ég héti og hvað ég væri að gera í lífinu.
Ég reyndi að vera eins stutt í spuna og kuldaleg og ég gat með að svara eingöngu því sem hann spurði með eins atkvæðis orðum og gefa honum ekki færi á að spyrja meir með að fara strax að lyfta í hinum enda salarins.

Ég var að reyna að gera honum ljóst að ég (og flestir aðrir) er ekki í ræktinni til að spjalla við mann og annan og síst af öllu nenni ég að vera í 'small talk-i' við einhverja glataða gæja sem eru bara í gymminu til að hamast í kellingunum.

Ég held að hann hafi náð skilaboðunum undir lokin, greyið, því hann lét mig alveg í friði það sem eftir var æfingar.
Vonandi fer hann að einbeita sér að cardio skvísunum héðan í frá.

Að drepast ur hita

2006-06-12T11:06:00.000+01:00

Jæja þá er loksins búið að laga internetið í þessu blessaða húsi svo ég er aftur komin í samband við umheiminn. Það er meira hvað maður getur orðið háður þessu fyrirbæri. Það lá niðri alla síðustu viku og ég var komin með fráhvarfseinkenni undir lok vikunnar.

Sem betur fer eyddi ég helginni í London svo ég fann minna fyrir internetleysi þar.
Mamma var nefnilega í London með hóp en átti frídag á laugardaginn.
Við mæðgurnar þrjár, ásamt systursyni mínum áttum gæðastund saman í Kenwood Gardens á laugardaginn í pikknikk.
Það var svo ógeðslega heitt hérna um helgina og er enn, 30 stiga hiti og ekki einn helv&%$# hnoðri á himninum svo það er enginn griður fyrir sólinni.
Ég er ekki gerð fyrir meira en 25 stig, og því þurfti ég að flýja undir tré í skugga með reglulegu millibili á meðan við vorum í garðinum.
Þar sem ég helst ekki mjög lengi við í sólinni í einu hef ég nú sem betur fer sloppið við að brenna enn sem komið er, og er eiginlega bara ennþá alveg trélímshvít, með pínulítið rauðar axlir. Þannig að ég er eiginlega eins og enski fáninn sem blaktir nú á hverju húsi og í hverri bílrúðu hér, til að styðja Englendingana á HM.

Á sunnudaginn fór ég svo með mömmu og hópnum til Stonehenge og Bath.
Ég hafði reyndar komið áður til Stonehenge en ekki til Bath, en sú borg er alveg geggjuð, alveg meiriháttar falleg.
Þar eru rómönsk böð frá tímum Rómverja, en Bath er eina borgin í Bretlandi þar sem eru hverir.
Borgin hefur svolítið ítalskt yfirbragð, með fullt af litlum torgum og byggingarstíllinn er alls ekki týpískt breskur.

En nú er ég aftur í Guildford að vinna í gagnaúrvinnslu og ritgerðarskrifum.
Bara 2 vikur eftir í þessu ljóta húsi með þessum óþolandi mönnum sem lyfta aldrei spönn frá rassi.
Djö....get ég ekki beðið eftir að komast héðan.

Back in Guildford

2006-06-06T09:07:00.000+01:00

Þá er ég aftur komin til Guildford.

Stoppaði í Edinborg um helgina á leiðinni hingað frá Íslandi. Þar áttum við heittelskaði yndislega helgi sem leið auðvitað alltof hratt. Á laugardagskvöldið fórum við út að borða með Palla, Svenna og Marínó á spænskan stað sem heitir Tapas Tree og býr til bestu Paellu utan Spánar. Þar var mikið hlegið og mikið borðað. Eftir matinn fórum við á hommastaðinn þar sem Naglinn gerði garðinn frægan á gamlárskvöld. Það er reyndar búið að breyta honum svo hann er ekki eins original og hann var þá.
Skotarnir eru alveg gallharðir á þessu reykingabanni sínu og eftir kl 21 máttu ekki fara út með drykkinn þinn og verður að skilja hann eftir í anddyrinu eða inni á borði. Ég skildi minn drykk eftir í anddyrinu. Svo spurði ég dyravörðinn (trukkalessu dauðans) hvort ég mætti fá mér sopa á meðan ég reykti en það var sko ekki til umræðu. Drykkur má ekki fara út fyrir þröskuldinn og sígarettan má ekki koma inn fyrir þröskuldinn. Mér leið eins og í Abu Ghraib fangelsinu!!
Ég beið bara eftir plasthönskum og strípileit...'bend over and cough'.

Nú er ég að byrja á gagnaúrvinnslunni fyrir rannsóknina. Ég hef mjög blendnar tilfinningar gagnvart SPSS vinnunni.
Bæði finnst mér þetta ögrandi því ég er ekki mjög flink í tölfræði og mér finnst áhugavert að sjá hvaða niðurstöður koma út úr rannsókninni.
Á hinn bóginn er ég hrædd við að gera einhverja tóma vitleysu og skrifa svo um kolvitlausar niðurstöður.

Bæklaði Naglinn

2006-06-01T09:07:00.000+01:00

Ég kynntist heilbrigðiskerfi Íslands ansi vel í gær en ég fór bæði til tannlæknis og læknis. Báðar þessar heimsóknir voru ansi skrautlegar.
Tannlæknirinn minn er í fríi svo ég fór á aðra stofu í þetta skiptið.
Mér leist nú ekkert á blikuna þegar ég sá barnið sem átti að krukka í góminn á mér en hún var ekki deginum eldri en ég enda nýútskrifuð.
Deyfingin hjá henni var viðbjóðsur, en ég er orðin nokkuð sjóuð hjá tannlæknum þessa dagana eftir að hafa fengið nýja tönn um daginn og þá fann ég varla fyrir sprautunni.
Hún byrjaði of snemma að bora en deyfingin var ekki orðin virk og ég emjaði, eins mikið og hægt er með galopinn kjaftinn.
Hún sagði að tungan á mér væri alltaf fyrir þar sem hún var að bora, en enginn tannlæknir hefur kvartað yfir henni áður.
Nýgræðingurinn boraði auðvitað óvart í hana og það fossblæddi og ég var hrækjandi blóðblönduðu slefi í langan tíma.
Fröken tönn tjáði mér að tungubotninn á mér væri óeðlilega hár og þess vegna sveiflaðist tungan alltaf í borinn þegar ég kyngdi. Jahá...þá vitiði það...ég er með óeðlilegan tungubotn. Ætli það sé til cosmetic surgery fyrir tungubotna?

Fyrir þessa heimsókn var ég rukkuð um 20 þúsund krónur.
Ég var næstum farin að skæla þegar ég rétti gjaldkeranum debetkorið en hélt aftur af tárunum þar sem það er frekar óhuggulegt að sjá þvoglumælta 27 ára konu með sofandi óeðlilega háa og blóðuga tungu grenja.

Síðan var komið að læknisheimsókninni.
Þar sem hnéð á mér er ekkert að lagast þá pantaði ég tíma hjá bæklunarlækni. Var samt ekki viss hvort það þýðir að ég sé bækluð.
Kannski að tungubotninn flokkist undir bæklun.

Allavega, þá byrjaði ég á að hella niður heilu glasi af vatni á biðstofunni og lá á fjórum fótum að þurrka upp þegar læknirinn kallaði á mig inn til sín. Ég reyndi eitthvað að afsaka mig og hlægja að þessu en honum var ekki skemmt.

Síðan hófst viðtalið og ég sagði honum allt sem ég gat um vandræði mín og hvað gæti hugsanlega valdið hnéverknum.
Eins og sönnum vísindamanni sæmir vildi hann auðvitað líta á hnéð. Sem hefði verið í góðu lagi nema fyrir þær sakir að ég kann greinilega ekki að klæða mig rétt fyrir læknisheimsókn, því ég fór í niðurþröngum gallabuxum sem er ekki með nokkru móti hægt að draga upp fyrir hné. Svo ég þurfti bara vessgú að hysja niður um mig og skella mér upp á bekkinn.
Þetta minnti mig óneitanlega á heimsókn til kollega hans, nema það vantaði bara ístöðin.
Ég er nú ekki spéhrædd og þetta hefði verið allt í lagi ef ég hefði verið í almennilegum naríum, en ég geng alltaf í tangri eða g-string eins og þær nefnast á engilsaxnesku. Þetta þýddi að þegar hann bað mig að snúa mér á hliðina þá fékk félaginn bara rassinn á mér beint í smettið. Svo bað hann mig að standa út á gólfi því hann vildi sjá hvort ég væri kannski með annan fótinn styttri en hinn, og ég þurfti að snúa mér á alla enda og kanta.
Svo nú veit þessi læknir meira um legu rasskinnana á mér en um sjálft hnéð.
Buxurnar þurftu svo aftur að víkja í röntgenmyndatökunni, en það var sem betur fer kvenkynshjúkka sem sá um hana.

Læknirinn ráðlagði mér að létta þyngdirnar í hnébeygjunni, eða sleppa henni og ekki hlaupa neitt.
Verkurinn hefur nú hamlað mér frá hlaupunum og ég hef bara tekið brennsluna á öðrum tækjum eins og skíðavél og þrekstiga.
En ég ætla að vera pínu óþekk því hnébeygjan mun ekki víkja fyrir mitt litla líf enda er hún mín helsta ástríða í lífinu.

Læknirinn sagðist myndu hringja ef eitthvað óeðlilegt kæmi fram á röntgenmyndunum en hann taldi að vandræðin væru í sperrileggnum eða í vöðvafestingum kringum hnéð.

Svo ég bíð núna eftir símtali sem sker úr um hvort ég sé bækluð eða ekki.

Helgin sem leið...

2006-05-29T10:38:00.000+01:00

Róleg helgi að baki hjá Naglanum.

Kíkti á Pravda á föstudagskvöld til að fagna heimkomu Lovísu frá Leeds. Þessi staður hefur svosem aldrei verið minn tebolli en það skipti ekki máli þar sem maður var aðallega mættur til að hitta skvísurnar úr MR og viðhengin þeirra.
Ég fór samt bara snemma heim enda nóg að gera í rannsóknarmálum og þýðir ekkert að vera tuskulegur þessa dagana.
Svo er Naglinn líka í bindindi.

Laugardagurinn var tekinn snemma að venju. Byrjaði á að fara í brennslu og fór svo í badminton seinna um daginn með Línu. Það var þrælskemmtilegt, en þetta var jómfrúarspilið mitt. Ekki spurning að ég prófa badmintonið aftur.
Fékk líka harðsperður á mjög skrýtna staði, nýir vöðvar sem eru ekki oft notaðir þurftu allt í einu að spreyta sig, sérstaklega þessir í framhandleggnum.

Laugardagskvöldið var dapurt og fólst aðallega í sjónvarpsglápi en Greys Anatomy glápmaraþon var einkennandi þessa helgina ásamt Suður-Amerískri ræmu, Cronicas, sem var nokkuð góð.
Reyndi að þrauka yfir kosningasjónvarpinu en var enginn kandídat í það enda sofnuð vel fyrir miðnætti.

Sunnudagurinn var líka tekinn snemma og ég skellti mér á æfingu í World Class til tilbreytingar.
Ég er alveg við það að fá nett ógeð á Hreyfingu þar sem ég er þar nánast öllu stundum þessa dagana, bæði að æfa og með rannsóknina, svo það var nauðsynleg að breyta til.
Klassinn stóð auðvitað fyrir sínu með gæðatækjum og handklæði.

Ég var bara nokkuð sátt við úrslit kosninga enda komst minn maður, Dagur Bergþóruson Eggertsson, inn ásamt þremur kollegum sínum. Ég hefði þó viljað sjá fleiri atkvæði falla Samfylkingunni í vil en það verður víst ekki á allt kosið í þessu lífi.

Það verður samt fróðlegt að sjá hverjir fara í meirihlutasamstarf. Það er víst í deiglunni núna að Sjálfstæðisflokkurinn og Frjálslyndir séu að mynda meirihluta en þær raddir hafa samt verið uppi um að vinstri flokkarnir ætli kannski að mynda meirihluta.
Mér finnst að Sjálfstæðisflokkurinn eigi að fá að spreyta sig í borginni og mynda samstarf með Frjálslyndum.
Ætli við fáum ekki Vilhjálm sem borgarstjóra, útúrbótoxaðan (skiptir aldrei um svip) með rósrauðar varir og fínu hárkolluna sína.
En hann er svosem ekkert verri fyrir það, greyið, og verður eflaust fínn borgó.

Föstudagur enn og aftur...

2006-05-26T10:22:00.000+01:00

Það er naumast að þetta kvef mitt ætlar að vera þrálátt. Ég er bara ekki að ná þessu úr mér, og er komin með verki í eyrun og hellu og er þreytt og slepjuleg. Djö...hvað ég er orðin pirruð á þessu, ég vil vera hraust enda er ég Nagli og þeir verða ekki veikir og hananú.

Ég er barasta orðin svolítið spennt fyrir þessum kosningum á morgun, ótrúlegt en satt. Ég sem hef aldrei haft neinn áhuga á pólitík, er núna farin að fylgjast með skoðanakönnunum, hlusta á frambjóðendur flokkana í morgunútvarpinu og er jafnvel að hugsa um að þrauka kosningavökuna annað kvöld.
Ojjj hvað ég er mikill nörd!!

Það er skrýtið hvað maður er fljótur að aðlagast breyttum aðstæðum.
Fyrst eftir að ég kom hingað heim á Klakann fór ég nánast að skæla í Bónus yfir verðlaginu og rétti afgreiðslukonunni kortið með miklum trega.
Svo fór ég að versla í gær og fannst það bara ekkert svo dýrt, samt var ég að borga nákvæmlega það sama og í fyrsta skiptið.
Það er kannski þess vegna sem ég fæ oft dræmar undirtektir frá samlöndum mínum þegar ég byrja að röfla um hvað allt sé fáránlega dýrt og erfitt að lifa hérna. Fólk er einfaldlega orðið vant þessu brjálæði og það finnst mér ekki gott ástand. Við eigum að spyrna við þessu rugli og ekki láta bjóða okkur að borga hátt í 200% meira fyrir matvörur en aðrir Evrópubúar.
Þegar samgöngur milli landa eru orðnar jafn auðveldar og í dag, þá trúi ég ekki að það sé hægt að réttlæta þetta himinháa verðlag með að við búum í rassgati og það sé svo erfitt að flytja allt til okkar.
Auðvitað hefur stærð markaðarins eitthvað að segja með þessum örfáu hræðum sem byggja skerið en fyrr má nú rota en dauðrota.

Vér mótmælum allir!!

Krakkaormur

2006-05-23T11:16:00.000+01:00

Ég var að hlusta á Gísla Martein í útvarpinu áðan og hann var m. a. að tala um leikskóla-og grunnskólamál borgarinnar.
Margt sem hann sagði var mjög gott, og leist mér vel á stefnu þeirra Sjálfstæðismanna um að leysa fyrst mannekluvandann og lækka leikskólagjöld um 25% og tryggja að allir fái leikskólapláss, frekar en að gera þá gjaldfrjálsa og enginn til að sinna börnunum.
Ekki misskilja samt að ég sé orðin stuðningsmanneskja bláu handarinnar.
Það fór ekkert smá í taugarnar á mér að Gísli Marteinn talaði alltaf um "krakka" en ekki "börn", sem mér finnst alltaf vera niðrandi orð sem maður notar um börn sem eru óþekk eða pirrandi.

Ég er líka búin að kjósa. Snorri þurfti nefnilega að kjósa utankjörstaðar því hann fór aftur til Edinborgar í morgun, svo ég notaði tækifærið og kaus bara líka til að sleppa við geðveikina á laugardaginn.
Mér fannst frekar einkennilegt að maður setur undirritaðan miða með nafninu manns og lögheimili með kjörseðlinum í kassann. Reyndar er kjörseðillinn í sér umslagi en mér er alveg sama, það er ekkert mál fyrir óprúttna að kíkja á hvað maður kaus.
Ekki það að mér væri ekki sama þó það gerðist, og býst ekki við að gsm-inn minn verði hleraður af ríkisstjórninni vegna þess hvaða flokk ég kaus.

Lifi lýðræðið!

Ice ice baby

2006-05-22T09:27:00.000+01:00

Hvað er að gerast með þetta veður á þessu skeri?? Það var -1 gráða kl. 06 í morgun...það er 22. maí nota bene!

Á bömmer dauðans vegna óléttuspurningarinnar fór ég í fitumælingu á föstudaginn.
Niðurstaðan var 11% fita, sem verður bara að teljast nokkuð gott, sem þýðir að ég hef misst 6% fitu síðan í haust.
Svo ég hætti all snarlega að vera á bömmer og hætti líka við átakið mikla.
Ég er greinilega bara með svona náttúrulegan bumbumaga og get lítið gert í því.

Fórum í glæsilegt brúðkaup á laugardaginn hjá Þór og Guðlaugu. Athöfnin var í Fríkirkjunni í Rvk og veislan var haldin í sal í Kópavogi.
Maturinn var geggjaður, kalkúnn og nautalund með allskonar girnilegu meðlæti. Svo var súkkulaði karamellukaka í eftirrétt.
Naglinn lét að sjálfsögðu ekki sitt eftir liggja og fór margar ferðir á hlaðborðið.
Svo var dansað fram eftir nóttu. Ég var bláedrú en skemmti mér samt konunglega og dansaði eins og vitleysingur.

"Nemo saltat sobrius nisi forte insanit" (enginn dansar ódrukkinn nema ruglaður sé) er bara kjaftæði.

Gagnasöfnun fyrir rannsóknina gengur vel og mér sýnist að þetta ætti bara að nást allt saman, en fjölmargir hafa boðist til að taka þátt og er ég afar þakklát öllum sem hafa og ætla að taka þátt.
Þið eruð yndisleg!!

Sælla að gefa en þiggja

2006-05-19T09:06:00.000+01:00

Ég gaf blóð í gær í fyrsta sinn.
Ég er ótrúlega stolt af sjálfri mér fyrir að hafa loksins drifið í því en hingað til hef ég ekki lagt í þetta sökum gríðarlegrar sprautu- og nálahræðslu.
En Ingunn og Birna systir hennar voru með mér og það munaði miklu að hafa móralskan stuðning á meðan á þessari hörmung stóð.
Þetta var síðan ekki eins hræðileg lífsreynsla og ég hafði gert ráð fyrir, þó að ég hafi ekki verið mikill nagli á meðan þessu stóð. Ég passaði bara að líta aldrei á nálina né blóðpokann.
Nú get ég samt ekki beðið eftir að gefa aftur blóð.
Hjúkkan sagði að ég væri eðal-blóðgjafi, með lágan blóðþrýsting, lágan hvíldarpúls, stálhraust og með svo flottar og þykkar æðar að þær væru eins og blóðkranar eins og hún orðaði það.
Fyrir utan það að ég er í O mínus, sem gengur í alla.
Það voru víst tveir sjúklingar á Landsanum í gær sem voru að blæða út, svo vonandi gátu þeir notað mitt blóð, eða Ingunnar og Birnu og þá höfum við kannski bjargað mannslífi. Geri aðrir betur!!
Ingunn og Birna, við erum hetjur!!

Ég hitti gamlan kunningja úr ræktinni í Hreyfingu í gær sem benti á magann á mér og spurði hvort ég væri ófrísk.
Já gott fólk, þið getið rétt ímyndað ykkur hvaða áhrif þessi spurning hafði á mig. Nú ætla ég í átak dauðans þangað til ég fæ rennisléttan maga.
Þar sem ég er frekar ströng við sjálfa mig þá er svolítið erfitt að gera dramatískar breytingar, en ég held að eftirfarandi ætti að virka: Enginn nammidagur meir, taka brennslu aftur seinnipartinn eftir lyftingaæfingu, sleppa sojamjólkinni og rúsínum út á hafragrautinn og rösk ganga í hádeginu.
Allar hugmyndir um átaksaðgerðir eru vel þegnar.
Það er ekki gaman að hafa gengið um bæinn undanfarið með lafandi vömb svo fólk hefur haldið að ég sé með barni.
Grátur og gnístran tanna!!

Skjotari en skugginn að skjota

2006-05-18T09:32:00.000+01:00

Það er lítið að frétta úr lífi Naglans þessa stundina.
Dagarnir hafa aðallega farið í æfingar, rannsóknavinnu og úrvinnslu gagna.
Svo ég er nánast allar vökustundir niðri í Hreyfingu.

Tók svakalega brjóstæfingu í gær.
Fór létt með 55 kg í bekknum, en gekk samt ekki nógu vel með 60 kg sem er takmarkið mitt.
En þetta er allt að koma, og það er kreatíninu að þakka, það er algjört undraefni.
Þvílíkar bætingar á nokkrum mánuðum.

Ég hef ákveðið að taka mér drykkjupásu fram að Þrekmeistaramótinu í nóvember og einbeita mér að æfingunum.
Ekki það að ég hafi verið eitthvað öflug í drykkjunni undanfarið, en ég finn alltaf fyrir því á æfingu á mánudegi ef Bakkus hefur verið dýrkaður helgina áður, alveg sama í hve litlu magni það er.
Mér finnst nefnilega alltaf svekkjandi að geta ekki gefið mig 100% í hverja æfingu og verð bara pirruð, aðallega út í sjálfa mig.

Dagskráin framundan er afmæli í kvöld hjá Elínu og Elsu og svo brúðkaup Þórs og Guðlaugar á laugardaginn.

Ætli maður kíki ekki með öðru auganu á Sylvíukvikindið í kvöld í afmælinu, annars hef ég nákvæmlega engan áhuga á þessari keppni.

Til hamingju með afmælið, elsku Elín og Elsa!

Betur má ef duga skal

2006-05-16T09:01:00.000+01:00

Ég biðst afsökunar á bloggleysi undanfarinnar viku en ég hef bara ekki stoppað síðan ég mætti á Klakann.
Rannsóknin gengur ágætlega en betur má ef duga skal og því bið ég alla sem vettlingi geta valdið að koma og taka þátt.

Annars er lítið að frétta svosem.
Helgin var mjög ljúf.
Á laugardagskvöld hittumst við stelpurnar í saumó ásamt Gunna og Snorra í grillveislu hjá mér í Hörgshlíð.
Við spiluðum Trivial Pursuit sem ég og Kata unnum með glæsibrag. Það var mikið hlegið og mjög gaman hjá okkur.
Við Snorri vöknuðum svo fáránlega snemma á sunnudagsmorgun, líkamsklukkan var greinilega ekki með á hreinu að það væri sunnudagur og því leyfilegt að sofa út. Svo við drifum okkur út í bakarí og keyptum bakkelsi, og áttum síðan kósý morgunverðarstund.

Næst þegar maður þjáist af þynnkubömmer getur maður alltaf hugsað til Eyþórs Arnalds, hans bömmer er alltaf verri en manns eigin.
The hangover from hell... já, þetta var dýrt fyllerí hjá honum!
Var það ekki annars hann sem söng "Ég, ég vil fá að lifa lengur..." sem var áróðurslag gegn umferðarslysum??

P.S Myndir úr afmæli Joshua Þórs og úr brúðkaupi Önnu og Gunna eru komnar inn á vefinn.

Back to the land of ice and snow

2006-05-10T10:09:00.000+01:00

Helgin var þvílík snilld.
Laugardagskvöldið var tekið með trompi með Lovísu og Danny.
Við hittum þau á pöbb niður í bæ og svo fórum við út að borða á indverskan þar sem maturinn var sjúklega góður.
Án efa besti indverski matur sem ég hef prófað í langan tíma.
Eftir mat var kíkt í nokkra drykki á öldurhúsum Edinborgar.

Tvær bíóferðir voru farnar um helgina, á Transamerica og M:I III. Báðar góðar, hvor á sinn hátt.

Svo átti Lúlli litli laukur (a.k.a Snorri Steinn) ammæli í gær og er hann nú orðinn 31 árs gamall. Örvasa ellismellur!!

Ég kom til baka frá Edinborg í gær og fer í dag heim til Íslands, svo ég telst fullgildur meðlimur í þotuliðinu þessa dagana.

Ég hlakka til að sjá ykkur á Fróni.

P.S Myndir frá helginni koma inn fljótlega en fyrir óþolinmóða þá bendi ég á heimasíðuLovísu.

Sumar og sol

2006-05-04T16:15:00.000+01:00

Það er búið að vera þvílíkt veður í Guildford í dag, 25 stiga hiti og ekki skýhnoðri á himni.
Ég er búin að vera að kafna úr hita í allan dag, þetta er eiginlega 5 gráðum of heitt fyrir minn smekk.
Mér líður ekki vel þegar hitastig fer mikið yfir 20 gráðurnar, ég er algjör Íslendingur.
Enda eru 20 gráður skilgreindar sem hitabylgja á Íslandi.

Það var ekkert af fólki í ræktinni seinnipartinn, bara við þessi allra hörðustu.
Hinir aumingjarnir hafa frestað æfingu vegna veðurs.

Flug til Edinborgar í kvöld og gæðahelgi framundan í faðmi míns heittelskaða.

Sólarkveðjur frá Surrey sýslu,

Naglinn

We'll be rocking till the sun goes down....

2006-05-01T16:37:00.000+01:00

Þrátt fyrir ljótt útlit á föstudag rættist bara úr þessari helgi.

Þar sem ég var búin að sitja og skrifa eins og hóra alla síðustu viku þá var ritgerðin bara orðin nokkuð settleg fyrir helgi.
Svo ég gat leyft mér að skella mér til London á laugardagskvöldið, en pabbi var einmitt í heimsókn hjá Ingibjörgu og Chiaka yfir helgina. Ég gisti hjá þeim fram á sunnudag.
Við byrjuðum daginn á að fara öll saman í ræktina, pabbi og Joshua fóru í laugina og við hin fullorðnu hristum skankana í gymminu.
Svo gerðumst við menningarleg og fórum á Natural History Museum, og síðan í Hyde Park að skoða Díönu minnismerkið.
Það er svona lækur sem rennur í hring, mjög stílhreint og flott.

Það var alveg nauðsynlegt að komast aðeins í burtu frá Guildford, enda er þetta ekki beint "the happening place".
Fyrir utan að það var enginn heima um helgina nema beturvitinn, og ég gat ekki hugsað mér návist hans alla helgina.

Ritgerðinni verður svo skilað á morgun, mér til mikillar ánægju. Hvort ég fækki fötum samt er óvíst, þar sem nekt á almannafæri er víst bönnuð með lögum.

Stefnan er svo tekin á fallegustu borg norðursins á fimmtudag þar sem minn heittelskaði bíður mín, ákaflega rómantískt allt saman.
Lovísa og Danny ætla að heimsækja okkur á laugardag, og verður það eflaust mikið fjör, enda aldrei leiðinlegt þegar luftgítardrottningin er annars vegar.

Lifi rokkið!!!

Með gleði i hjarta....

2006-04-28T16:32:00.000+01:00

Naglinn er glaður í dag.

Ástæður gleðinnar eru eftirfarandi:

Það er föstudagur, sem er alltaf gaman þó að komandi helgi verði afar döpur félagslega séð.

Eitt stykki samantekt á literatúr (e. literature review) er að verða komin á koppinn.

Tvær flottar einkunnir fyrir ritgerð og fyrirlestur komu í hús í gær.

Bumbukvikindið er að hverfa, þó enn sé vænn skammtur af mör eftir. Það er meira hvað gjálífið er dýru verði keypt!

Góðir hlutir að gerast í ræktinni þessa vikuna, með aukningu í lóðaþyngdum fyrir nokkrar æfingar.

Það er komið vor og sólin skín. Það eitt og sér fær brúnina til að lyftast.

Að lokum óska ég lesendum góðrar helgar.

Joshua a sjens

2006-04-27T13:59:00.000+01:00

Joshua Þór komst á séns með einni skvísu um daginn.

Er hægt að vera sætari en þessi tvö, ég bara spyr???

Dancing naked in the streets

2006-04-24T19:32:00.000+01:00

Frábær helgi að baki en við skötuhjúin héldum okkur í London hjá Ingibjörgu og Chiaka. Við áttum að passa Joshua á laugardagskvöldið því foreldrar hans ætluðu í fertugsafmæli. Við nánari athugun boðskortsins kom hins vegar í ljós að boðið byrjaði kl 13.00 en ekki kl. 20.00 eins og systir mín hafði áætlað.
Svo Joshua gat farið með í afmælið enda var það haldið snemma svo fólk gæti komið með afkvæmi sín.

En þar sem við Snorri vorum nú einu sinni mætt á svæðið til að passa fannst okkur nú alveg ómögulegt að passa ekki eitthvað smá. Svo við vöknuðum snemma á laugardagsmorguninn, skelltum okkur í rækt og sund, og tókum svo Joshua út að leika svo Ingibjörg gæti sofið lengur.

Restinni af deginum eyddum við svo á nýja uppáhaldsstaðnum okkar í London: Borough market, svo fórum við í ekta túristaferð að skoða Westminster Abbey, Big Ben og London Eye því að ótrúlegt en satt, þrátt fyrir fjölmargar Londonferðir hafði hvorugt okkar hafði komið á þessa staði.
Semsagt frábær dagur, enda geggjað veður, glampandi sól og 20 stiga hiti.

Ég hef endurskoðað planið um 1000 orð á dag...það var fullmikil bjartsýni og nú teljast 500 orð gott dagsverk.
Það eru hörmulegir tímar framundan en næsta vika mun eingöngu fara í smíði ritgerðar, fóðrun, svefn og rækt.

Mikið verð ég fegin þegar ég skila henni af mér...ég mun dansa nakin um göturnar af gleði.

Ragga strípalingur

Bumbulius

2006-04-20T11:19:00.000+01:00

Helvíti fór maður illa út úr þessari Íslandsdvöl.
Bumban á mér ber enn merki um sukk og svínarí og át og ólifnað helgarinnar.

Annars sit ég hér inni í kompunni minni og skrifa ritgerð eins og mökkur.
Er búin að gera áætlun sem felst í 1000 orðum á dag.
Alltaf gott að hafa plan...hvort það svo gangi eftir verður bara að koma í ljós.

Ég var illa montin í ræktinni í gær en það kom einn nýliði upp að mér og spurði af hverju ég lyfti svona þungum lóðum.
Hann sagðist skammast sín fyrir að lyfta minna en kona.

Já, Naglanum finnst ekki leiðinlegt að heyra svona komment!!!

Hrækt í lófa, sogið upp í nef og barið á bringu.

Aftur komin til Guildford

2006-04-19T03:36:00.000+01:00

Jæja, þá er maður kominn aftur til Guildford eftir dásamlega dvöl á landinu Ísa með tilheyrandi veisluhöldum og annarri gleði.

Brúðkaup Önnu og Gunna var hið glæsilegasta í alla staði.

Athöfnin var mjög falleg og passlega löng. Presturinn var hress og kátur en mætti nú alveg dusta rykið af biblíunni og rifja upp Faðir vorið, þar sem það virðist hafa skolast aðeins til hjá honum.

Maturinn var geggjaður, sjávarréttahlaðborð af bestu gerð, og Naglinn tók vel til matar síns.
Ég fór meira að segja í kappát við Mikka kærasta hennar Kötu og vil ég meina að það hafi verið jafntefli í þeim slag þó það séu ekki allir sammála mér með þá túlkun á úrslitunum.
Þótt hann hafi farið fleiri ferðir, þá fyllti hann diskinn af tómum kaloríum eins og káli og ávöxtum sem teljast ekki með í svona keppni.
Svo var ég líka sneggri að klára af disknum, svo ég hafði hann allavega undir í hraða og snerpu.
Svo fór ég í afganga á mánudagskvöldið, svo í raun borðaði ég meira en Mikki af veislumatnum...bara yfir lengri tíma!
Svo ég vann kappátið eiginlega.

Eftir veislumatinn tók síðan við mikið fjör, með tónlistaratriði og allir drifu sig út á dansgólfið.
Vel var veitt af fljótandi veigum enda veislugestir orðnir miður prúðir undir lokin og farnir að teyga rósavínið af stút.

En í alla staði glæsileg veisla og óska ég að brúðhjónunum innilega til hamingju og megi gæfan fylgja þeim.

Takk fyrir mig, Anna og Gunni.

Það var rosa gott að koma heim til Íslands og hitta ættingja og vini þó stutt væri stoppið í þetta skiptið.
Maður gerði sér ekki grein fyrir hvað maður var farinn að sakna vinanna og fjölskyldunnar.

Við lentum samt í veseni við að komast aftur út.
Við áttum pantað flug á mánudagskvöld en flugvélin bilaði og við þurftum að bíða til þriðjudagsmorguns.
En það var hálfgert lán í óláni því pabbi var að fara út með sömu vél svo við gátum öll verið samferða.
En hins vegar kom það sér afar illa fyrir okkur bæði að missa svona heilan dag sem hefði getað farið í lærdóm.
Sérstaklega fyrir Snorra greyið sem á að flytja verkefni á fimmtudaginn.

Svo nú tekur alvara lífsins við með ritgerðarskrifum og rannsóknarvinnu og eins gott að láta hendur standa fram úr ermum.

Kaupæði

2006-04-11T21:10:00.000+01:00

Á hverju vori hellist yfir mig verslunarmanía.

Í vetur hef ég hangið með nefið á búðargluggunum eins og litla stúlkan með eldspýturnar og ekki vogað mér inn ef ske kynni að ég myndi sjá eitthvað sem mig langaði í.

En þegar vortískan byrjar að prýða búðargluggana þá er eins og allar hömlur fjúki út í veður og vind og ég VERÐ bara að eignast nýjustu tískufötin fyrir sumarið.

Þrátt fyrir að eiga ekki bót fyrir auma rassinn á mér, þá er það sama að gerast þetta vorið.

Á sunnudaginn fórum við Karen í bæinn og ég kom heim 100 pundum fátækari en hlaðin pokum fullum af alls kyns óþarfa sem ég kæmist eflaust af án þess að eiga.

Nú á ég semsagt fullt af nýjum fötum, töskum og glingri en sultarólin verður í staðinn óþægilega þröng það sem eftir lifir mánaðar.

Veit einhver hvað maður fær mikið fyrir að selja nýrað í sér??

Husfelagar, rannsokn og Islandsfor

2006-04-08T13:28:00.000+01:00

Það hefur verið mjög hljóðlátt á 56 Church Road undanfarna daga þar sem flestir íbúar hússins hafa verið í burtu.
Síðustu vikuna vorum við bara tvö í kotinu, ég og Njörður eins og ég kalla Graham.
Ég er nú svona nett búin að taka hann í sátt, greyið, er ekki alveg eins leiðinleg við hann og ég var fyrst.
Þetta er vænsta skinn, hann er voða viljugur að lána manni hitt og þetta og er eini karlmaðurinn í húsinu sem lyftir spönn frá rassi hvað þrifin varðar.

En hann er samt alveg drepleiðinlegur, og það sem er mest óþolandi við hann er að ef þú ert með hausverk þá er hann með heilaæxli, það er alveg sama hvaða kvilla eða sjúkdóm maður nefnir, hann hefur fengið hann. Sama gildir um nánast allt annað, hann þykist hafa prófað allt.
Been there, done that and bought the T-shirt!

Hann veðraðist allur upp um daginn þegar ég spurði hann ráða varðandi hnéð, en hann er að sjálfsögðu með vökva í hnéskelinni og hefur ekkert getað hlaupið í 6 mánuði (hann er maraþonhlaupari).
Núna heldur hann að við séum voða miklir pallar, og bankar hjá mér reglulega, bara til að spjalla, aðallega um hnéð á sér.
Ó vei mig auma!!

Í morgun fór ég með Karen upp í skóla til að gera síðustu prufukeyrsluna á rannsókninni og ég held að ég sé bara tilbúin í slaginn frá og með mánudegi. Það gæti samt verið erfitt að fá fólk til að taka þátt akkúrat núna þar sem páskafríið er byrjað.

Ég hef samt ekki stórar áhyggjur af að fá 40 manns í rannsóknina þar sem ég ætla að hafa happdrætti fyrir þá sem taka þátt og vinningurinn er ekki af lakari endanum...ó nei.
Þar sem líkamsrækt er ekki hátt skrifuð hjá Bretanum þá datt mér í hug að það yrði kannski frekar erfitt að fá fólk til að koma og hjóla, þó það sé ekki nema í 10 mínútur.
Svo Snorri kom með þá snilldarhugdettu að hafa ferð til Íslands í vinning. Það hlýtur að rífa liðið upp af rassinum og upp á fákinn fyrir rannsóknina mína.

Nú eru bara nokkrir dagar í Íslandsför og ég er kominn með nettan fiðring í magann af tilhlökkun.
Það verður ábyggilega svolítið skrýtið að koma heim eftir rúma 6 mánuði í burtu en ég hef aldrei verið í burtu frá Íslandi svona lengi í einu.
Ég býst nú samt ekki við dramatískum breytingum, enda svosem ekki margt sem gerist á hálfu ári.

Yfir og út!

Ballerina

2006-04-06T12:32:00.000+01:00

Ég sá mann í tátiljum í ræktinni í dag!!

Síðast þegar ég sá karlmann skarta slíkum fótabúnaði var fyrir tæpum 20 árum í leikfimistíma í Ísaksskóla.

Ég nánast skellti upp úr þegar ég tók eftir honum og er búin að vera í hláturskasti með sjálfri mér síðan við tilhugsunina um manninn tiplandi um salinn, klæddur eins og 12 ára ballerína til fótanna.

Ég verð samt að segja að ég óttaðist um litlu tásurnar á manninum innan um öll þungu lóðin sem hefðu getað kramið þær.

Hann ætti kannski frekar að kaupa sér kort í Jazzballet skóla Báru.

Vorið er komið og grundirnar groa...

2006-04-05T09:07:00.000+01:00

Loksins er vorið að koma eftir langa bið.
Það er farið að hlýna verulega og það er bjart alveg til kl. 20 á kvöldin. Reyndar eru dreggjar vetrarins ennþá ekki alveg farnar því það var frost í morgun en það er allavega búið að vera sól síðustu vikuna sem er ágætis tilbreyting frá skítaveðrinu sem var hérna allan mars.

Nú er allri kennslu lokið svo ég fer ekki meira í skólann til að fara í tíma. Nú er ég bara að vinna í ritgerðinni og að undirbúa rannsóknina sem ég þarf að fara að byrja á skv. kennaranum mínum. Hann er orðinn eitthvað óþolinmóður, svo ég verð að drífa í að koma henni á laggirnar áður en ég fer heim á Klakann um páskana.

Mikið leiðist mér heimskt starfsfólk.
Til dæmis í ræktinni vinna nokkrir vanvitar sem eru bara sóun á plássi, ekki deginum eldri en 12 ára og hafa ekki hundsvit á neinu sem heitir líkamsrækt.
Um daginn bað ég eitt svona kvikindi að 'spotta' mig í bekknum og það munaði engu að dagar mínir væru taldir þann daginn. Þar sem ég rembdist undir stönginni að reyna að koma henni upp, þurfti ég að garga á lofthænuna að nú væri ágætis tími til að grípa inn í áður en ég missti stöngina á bringuna.
Hún stóð bara yfir mér, horfði út í loftið, tuggði jórturleðrið af krafti og áttaði sig engan veginn á þessu nýja hlutverki sínu.

Svo í gær hélt ég að ég væri búin að týna ströppunum mínum, fann þá hvergi en var viss um að ég hefði tekið þá upp úr pokanum þegar ég byrjaði að æfa.
Svo ég fer í afgreiðsluna og spyr fermingarfræðslu drenginn sem var að vinna hvort einhver hefði komið með strappa sem hefðu fundist á gólfinu. Hann horfði á mig með tómu og sljóu augnaráði og í einhverju paniki leit undir borðið og sagðist ekki hafa séð neitt. Svo ég spurði hvort hann ætti auka strappa til að lána mér. Hvað haldiði að félaginn hafi gert??? Hann fór í sjúkrakassann og náði í sárabindi!!! Hann vissi semsagt ekki hvað strappar voru og þykist svo vinna í líkamsræktarstöð.

Svona hlutir geta pirrað mig endalaust mikið. Ég veit að ég er með mjög lágan þröskuld!!

Anger management námskeið...anyone??

Nyjasta nytt

2006-04-03T13:55:00.000+01:00

Ég biðst afsökunar á bloggleysi liðinnar viku. Það er búin að vera þvílík geðveiki í gangi á lokasprettinum í verkefnaskilum fyrir annarlok. EN sem betur fer er öll kennsla og tilheyrandi ritgerðaskrif og verkefnavinna búið núna og ég get farið að einbeita mér eingöngu að MsC verkefninu.

Helgin var stórkostleg. Snorri var hjá mér alla síðustu viku og við enduðum dvölina hans á yndislegri helgi í London. Ingibjörg og Chiaka og Joshua Þór fóru til Frakklands í viku, þannig að við vorum með húsið nánast út af fyrir okkur. Reyndar er vinkona Ingibjargar búin að búa hjá þeim í 2 mánuði en það fór ekkert fyrir henni svo við vorum eiginlega bara ein.
Við fórum á Borough market á laugardaginn, sem var algjör snilld enda finnst mér alltaf mjög gaman á matarmörkuðuðum.
Svo kíktum við tvisvar í bíó um helgina á Romance & Cigarettes og Inside Man. Báðar MJÖG góðar en MJÖG ólíkar myndir.

En allt gaman tekur enda og nú er ég aftur orðin grasekkja í Guildford...snökt snökt.

2006-03-31T12:31:00.000+01:00

Föstudagur-stop-Gaman-stop-Ritgerð búin-stop-London-stop-Út að borða-stop-Rauðvín-stop-Hlakka til-stop

Naglinn-stop

Hann a afmæli i dag...hann a afmæli hann Joshuaaaa..hann a afmæli i dag...

2006-03-24T10:49:00.000+01:00

Hæ hó jibbí jei...föstudagur runninn upp.

Planið fyrir helgina er spennandi.

Joshua Þór Nwosu átti 2 ára afmæli á mánudaginn á morgun og af því tilefni á að blása til mannfagnaðar á 14 Cornwall Road, London á morgun, laugardag.
Við systur sjáum um veitingarnar, enda orðnar ansi sjóaðar í þeim efnum. Ég gerði meira að segja ostaköku fyrir afmælið í gærkvöldi með dyggri aðstoð Karenar. Spurning hvort við systur förum ekki bara í veitingabransann 'full-time'??
Pólitísk afmælis-og veisluþjónusta með einkaþjálfun, sálfræðilegri ráðgjöf og fréttayfirliti. Neei, annars, ég held að við séum ekkert að skipta um vettvang.

Bæði pabbi og Snorri lögðu land undir fót í morgun til að vera viðstaddir fögnuðinn svo það verður margt góðra gesta.

Já það er ekki laust við að ég hlakki bara til um helgina....enda aldrei leiðinlegt að geta gúffað í sig veitingum í barnaafmæli.

Ekki láta ykkur bregða ef 'post-nammidagsbömmer' birtist hér á síðunni á mánudaginn.

Góða helgi alle sammen.

I got life mother, I got laughs sister, I've got freedom brother...

2006-03-21T20:57:00.000+01:00

Svei mér þá, ég held að tilraun mín til að skrá nafn mitt á spjöld sögunnar hafi mistekist því mér gekk bara sæmilega í SPSS prófinu, 7, 9, 13.

Ég lifði líka af að halda fyrirlesturinn í morgun.
Ég gubbaði ekki, það leið ekki yfir mig, það hló enginn að mér, og ég pissaði ekki í mig.
Svo öll hugsanleg "scenarios", sem ég ímyndaði mér í nótt á meðan ég lá andvaka, gerðust ekki.
Minningin um sjálfa mig þarna uppi er reyndar í móðu þar sem ég var svo stressuð á meðan að mér finnst ég varla hafa verið með meðvitund. En mér var sagt að það hefði ekkert sést... held samt að það hafi bara verið hughreysting.

En ég er allavega að þetta tvennt, SPSS og fyrirlesturinn, heyra nú sögunni til og ég á næstum því líf aftur.
Ég gat allavega farið á klósettið í dag án þess að fá samviskubit yfir að vera ekki að læra.
Ég íhugaði alvarlega að útvega mér þvaglegg og næringu í æð svo ég gæti lært stanslaust.
Persónuleg umhirða sat líka á hakanum síðustu vikuna sökum vinnuálags og óhuggulegra eintak af manneskju en ég akkúrat núna er vanfundið.
Það hefur aldrei verið meiri þörf fyrir allsherjar klössun útlitslega séð.
Sérstaklega augabrúnalitun og brúnkukrem því andlitið hverfur bara þegar þær eru svona litlausar og ég er svo föl að ég er nánast blá.

Svo eru góðir hlutir að gerast í ræktinni. Ég er búin að vera að taka kreatín núna í 2 vikur og þvílíkt sem ég er að bæta mig í þyngdunum.
Í dag setti ég persónulegt met í hnébeygjunni og náði loksins upp í 100 kg (reyndar bara 4 sinnum).

Hrikalegur nagli!!! og hananú!!

Hjálpaðu mer upp, mer finnst eg vera að drukkna.....

2006-03-20T20:12:00.000+01:00

Ó nei!!!
Hjálpi mér allar vættir... SPSS prófið er eftir 4 tíma.

Ýmsar óþægilegar kenndir hellast yfir mig!!

Kvíði
Hræðsla
Ótti
Spenna
Flökurleiki
Fiðrildi í maga
Skjálfti
Sjálfsvorkunn
Uppgjöf

Nú gæti verið komið tækifæri fyrir Naglann að vera brautryðjandi á einhverju sviði, þar sem enginn heilsusálfræði nemi hefur nokkurn tíma fallið á þessu prófi.

Ætli ég brjóti ekki blað í sögunni og verði sú fyrsta!!!

Miercoles

2006-03-15T09:32:00.000+01:00

Ég ákvað að skella inn einni færslu bara að gamni þó ég hafi nákvæmlega EKKERT að segja. Það stefnir í gríðarlega leiðinlega helgi enda próf á mánudaginn í helv&%%# SPSS og á þriðjudaginn þarf ég að flytja verkefni sem ég er að gera fyrir framan bekkinn og tvo kennara. Ég get ekki sagt að ég hlakki til þess að standa fyrir framan 20 manns og tala í 10 mínútur. En þetta er ágætis "challenge" fyrir mig enda á maður alltaf að sækja á brattann því auðveldasta leiðin er leiðin til uppgjafar eins og formóðir mín sagði alltaf.
Ég mun verða að rembast í brattanum bæði á mánudag og þriðjudag.

Annars var ég að pæla í hvað það er ótrúlega margt sem mig langar að gera í lífinu og ég veit ekki hvernig maður á að púsla þessu öllu saman til að geta komist yfir allt á listanum.
Til dæmis langar mig að vera í eitt ár á Spáni og fara í spænsku fyrir útlendinga í háskóla, helst í Sevilla.
Svo langar mig að taka Phd í sálfræðinni, helst í lýðheilsu og það er einn mjög góður skóli í Ástralíu sem ég er svolítið skotin í.
Svo langar mig auðvitað að ferðast vítt og breitt um heiminn.
Mig langar á saumanámskeið, förðunarnámskeið, matreiðslunámskeið, ljósmyndanámskeið (Tómstundaskólinn Mímir...here I come).
Svo langar mig að bæta við einkaþjálfaréttindin og taka diplomu í íþróttafræðum og læra að vera spinningkennari og fleira og fleira.....

Börnin okkar Snorra munu eiga örvasa gamalmenni fyrir foreldra því ég get ekki séð að maður fari í vísitölupakkann með íbúð í Grafarholti, 2,4 börn, stationbíl og hund næstu 10 árin ef ég ætla að komast yfir að gera þetta allt saman.

Beint a smettið.

2006-03-13T09:58:00.000+01:00

Fín helgi að baki.
Við Snorrilíus vorum voða dugleg að læra á laugardaginn og fórum svo til London seinnipartinn. Um kvöldið fórum við út að borða á marokkóskum veitingastað í Covent Garden. Stemmningin inni á staðnum var alveg ekta marokkósk, innréttingarnar og lyktin minntu mig bara á Marokkó og mér fannst ég bara vera komin aftur þangað. Við sátum á litlum pullum á gólfinu og borðið var ekki nema c.a hálfur metri á hæð og eina lýsingin voru kertin á borðunum. Maturinn var borinn fram í leirpottum og var alveg geggjaður. Ég fékk mér kjúkling með hunangi og döðlum og Snorri fékk sér kjúkling með spínati og fetaosti. Ég borðaði svo mikið að ég nánast sleikti diskinn til að ná síðustu dreggjunum.

Sunnudeginum var svo eytt í faðmi fjölskyldunnar. Byrjuðum á kósý 'brunch' og kíktum svo niður í bæ en það var verið að fagna St. Patrick's day í London en hann er samt ekki fyrr en 17. mars. Svo það sveif írsk stemmning yfir vötnum í miðbæ Lundúna sem var bara gaman að taka þátt í enda eru Írar næstuppáhalds fólkið mitt í Bretlandi á eftir Skotum.
Mér finnast Englendingar leiðinlegasta fólkið í Bretlandi.

Svo náði ég að gera mig að algjöru fífli.
Við vorum að labba yfir götu rétt hjá Leicester Square þegar ég rak tána í kant og flaug beint á smettið úti á miðri umferðargötu. Þar lá ég á maganum og heyrði allt í kringum mig andköf og 'Look, she fell over' 'Is she alright'? Ég staulaðist á lappir að drepast í hnénu með sár á hendinni sem blæddi úr. Ég skammaðist mín svo mikið og fann að það voru allir að glápa á mig en ég passaði mig að líta ekki upp. Snorri studdi mig yfir götuna og hann passaði sig líka að horfa ekki á fólkið í kring, hann skammaðist sín alveg jafn mikið og ég. Enda dettur fólk ekkert á hausinn bara si svona, ekki nema kannski gamalmenni. Ekki ungar stúlkur, bláedrú um hábjartan dag á einum af mestu túristastöðum í London.
Ég var að drepast í hnénu í allan gærdag en það var orðið gott í morgun þegar ég vaknaði, sem betur fer því það má ekkert raska því að ég komist í ræktina, takk fyrir takk. Svo ég gat farið og brennt af mér einhverju af nammidagsátinu.

En nú bíður alvara lífsins með tilheyrandi verkefnaskilum svo það er um að gera að bretta upp ermarnar og hefjast handa.

Med venlig hilsen,
Naglinn

Föstudagur again!!

2006-03-10T09:33:00.000+01:00

Já ég skal segja ykkur það.
Bara enn ein vikan liðin og kominn föstudagur aftur.
Það er víst ekki ofsögum sagt að tíminn líði hratt þegar maður hefur mikið að gera. Þessi vika flaug nú bara hjá á ljóshraða. En ég var mjög dugleg og búin að koma einni ritgerð á koppinn. Svo það er allavega einu áhyggjuefninu færra.
Þá er bara að hefjast handa við öll hin verkefnin sem eru eftir og undirbúa próf í SPSS sem er ekki mín sterkasta hlið. Það er tölfræðiforrit sem sálfræðingar nota við úrvinnslu gagna í rannsóknum. Ég og tölur höfum aldrei átt samleið í lífinu og það er ekkert að breytast núna. Svo Naglinn þarf að láta hendur standa fram úr ermum næstu daga og reyna að öðlast einhverja smá skilningsglætu til þess að þrauka þetta próf. Það er enginn metnaður hjá mér um háa einkunn í þessu prófi, bara að ná því verður fagnaðarefni eitt og sér.

Svo er minn heittelskaði að mæta á svæðið í dag og mikil tilhlökkun í loftinu af þeim sökum.
Við ætlum til London á morgun og hitta fjölskylduna en bæði ma og pa eru í London.
Það er mikið að gerast í lífi Naglans um þessar mundir en það hleypir óneitanlega spennu í mitt fábrotna líf.

Ég óska öllum góðrar helgar!!

Bullandi hamingja

2006-03-07T11:32:00.000+01:00

Helgin var tær snilld.
Edinborgin var að sjálfsögðu söm við sig, alltaf jafn yndisleg. Reyndar byrjaði að snjóa á fimmtudaginn og kyngdi bara niður í nokkra klukkutíma sem er óvanalegt í Edinborg. Ég man til dæmis ekki eftir einum degi í fyrra sem snjóaði.

Á föstudagskvöldið skelltu Naglinn og viðhengi sér svo á Ceilidh (skoskt dansiball). Ég fór í klippingu hjá Þóri sem er íslenskur strákur sem vinnur á hárgreiðslustofu í Edinborg og hann greiddi mér voða fínt eins og sést. Svo skellti ég mér í partý gallann og við skötuhjúin lyftum okkur aldeilis á kreik. Reyndar var ekkert gaman á ballinu svo við fórum bara á bar rétt hjá þar sem við hittum fyrir tilviljun fyrrverandi Herra Ísland og núverandi Herra Ásdís Rán. Við enduðum með honum á spænskum bar þar sem ég rifjaði upp gamla Salamanca takta á dansgólfinu.
Það var alveg nauðsynlegt að komast aðeins út og sletta úr klaufunum enda langt síðan síðast og langt í næsta húllumhæ enda geðveiki dauðans að bresta á í skólanum.

Ég er alveg að fá nett kvíðakast yfir öllu sem ég á eftir að gera, verkefnaskil, MsC verkefnið, ritgerðir, próf...just name it.

Samt er ég í skýjunum núna enda vel fullnægð eftir frábæra helgi og í ofanálag fékk ég rosalega fína einkunn í prófinu sem ég tók um daginn.

Bullandi hamingja hjá Naglanum í dag!!!

Eignunarkenningin

2006-02-28T13:50:00.000+01:00

Það er magnað hvað hegðun manns hefur áhrif á skoðanir annarra á persónuleika manns.
Ég fór að pæla í þessu eftir nokkur fyndin atvik með sambýlingum mínum þar sem þau hafa ekki trúað ýmsu upp á mig sem ég gerði bara einhvern veginn ráð fyrir að þau vissu.

Í fyrsta lagi héldu þau að ég væri bindindismanneskja....já einmitt!!!
En þau hafa aldrei séð mig fara út að skemmta mér enda hef ég bara dottið í það tvisvar eftir að ég byrjaði í skólanum í haust og bæði skiptin var ég í burtu.

Ég hef hreinlega ekki áhuga á að fara á djammið í þessum rotna bæ, enda álíka stemmning eins og á skólaballi á Raufarhöfn. Gargandi smápíkur í pilsum í beltissídd, berleggjaðar í nepjunni. Já nei takk.

Þegar ég var nú búin að leiðrétta misskilninginn og ég ætti það nú til að bragða áfengan dropa af og til sagði ég þeim að þeirri athöfn fylgdu "félagslegar reykingar" þá veit ég ekki hvert þau ætluðu.... og neituðu að trúa að ég hefði smögað pakka á dag í gamla daga. "But you are so healthy???" "You are lying, I could never imagine you smoking?".

Svo héldu þau að ég hefði verið voða sporty týpa frá blautu barnsbeini. Svo ég sagði þeim frá frammistöðu minni í hlaupaprófinu í MR í gamla daga sem fólst í að hlaupa 2 hringi í kringum tjörnina. Það tók mig 15 mínútur (var síðust) en það hafði aldeilis afleiðingar í för með sér því það var ekki fyrr en seint um kvöldið sem ég jafnaði mig og hætti að vera fjólublá í framan eftir átökin.
Nú heimta sambýlingarnir sannanir fyrir að ég hafi verið keðjureykjandi spikfeit fyllibytta svo ég þarf að grafa upp gamlar partýmyndir af mér meðan ég er heima um páskana til að sanna mál mitt.

Þau halda líka að ég borði ALDREI neitt óhollt. Svo ég verð eiginlega að hafa nammidag einhvern tíma hér í Guildford og sýna þeim hvar Davíð keypti ölið í gegndarlausu áti á pizzum og súkkulaði. Því Naglinn kann sko að borða þegar sá gállinn er á honum!!

Mér finnst frekar athyglivert hvað það er auðvelt að byrja nýtt líf með hreinan skjöld einhvers staðar annars staðar þar sem fólk hefur ekki fyrirfram myndaðar skoðanir á þér. Ég meina ég hefði getað verið axarmorðingi, nýnasisti, rauðsokka, anarkisti í fyrra líferni en fyrir fólkinu hér er ég bara líkamsræktaróð, eggjakökuétandi heilsufrík sem á ekkert félagslíf.
Maður gerir oft ráð fyrir að fólk viti allt um mann, en auðvitað veit það bara það sem þú segir því og byggir svo upp álit sitt á þínum karakter þér eftir hvernig þú hagar þér.

P.S Fyrir áhugasama þá kallast þetta fyrirbæri "attribution theory" eða
eignunarkenningin í sálfræði.

Dancing queen

2006-02-24T09:36:00.000+01:00

Þá er hann kominn föstudagurinn blessaður.

Ekki það að það skipti neinu máli því plönin hjá Naglanum fyrir þessa helgi eru ekki beysin.

Ég er að fara í próf á mánudaginn svo helgin fer í lestur og upprifjun.
Ætli ég leigi mér ekki bara spólu í kvöld eða kíki á fyrstu seríuna af Desperate Housewives sem ég er með í láni frá Stephanie.
Ég er nefnilega í Alias pásu, búin með fyrstu 2 seríurnar og fannst kominn tími til að hvíla Jennifer Garner í bili.
Eiginkonurnar aðþrengdu lofa góðu en ég er reyndar bara búin að horfa á fyrsta þáttinn og fannst hann algjör snilld.
Þessir þættir munu sko skemmta mér á síðkvöldum næsta mánuðinn.

Já ég veit ég er sorglegt eintak!!

En næsta helgi verður nú öllu skárri félagslega en þá er það Good ol' Scotland....þokkalega get ég ekki beðið!!!

Planið er að fara á Ceilidh, sem er ball með skoskum dönsum og er haldið í skólanum hans Snorra.
Við fórum á þetta ball í fyrra og annað svipað árið 2002. Í bæði skiptin vorum við svo léleg að fylgja dansinum að meira að segja hljómsveitin hafði orð á því hvað við værum vondir dansarar.
Þar sem við Snorri höfum ekkert verið að æfa okkur í skosku dönsunum heima í stofu þá verðum við eflaust aftur höfð að háði og spotti á ballinu næsta föstudag.

Það verður bara að hafa það þó við fáum hæðnisbréf sent til okkar næsta árið.

Smásaga úr ræktinni

2006-02-22T10:30:00.000+01:00

Ég er í makindum mínum að gera magaæfingar á bolta haldandi á 10 kg lóðaplötu þegar einn kunningi kemur upp að mér og byrjar að spjalla.
Hann segir við mig: "I can see you add resistance when you train abs".
Jú jú svara ég, þýðir ekkert annað!
Þá segir félaginn: "If you need any extra help with adding resistance to your exercises you just let me know. For example if you want I could sit on your back when you do press ups."
Ég hváði við af því ég var ekki viss hvort ég hefði skilið manninn rétt... svo hann hóstar og verður voða vandræðalegur og endurtekur það sem hann sagði.
Ég hló bara og þakkaði honum fyrir en sagðist ekki vera að gera armbeygjur þennan daginn. Hann varð enn vandræðalegri og labbaði í burtu og ég sá hann ekki meir, hann hefur örugglega drifið sig út.

Enda mátti maðurinn skammast sín því fáránlegri uppástungu hef ég aldrei heyrt!
Í hvaða vídd lifir þessi maður eiginlega?
Hvernig dettur honum í hug að ég, 57 kg kvenmaður geti gert armbeygjur með 80 kg karlmann sitjandi á bakinu á mér??
Sumir hefðu kannski tekið þessu sem pikköpp línu en þar sem gæinn er rammsamkynhneigður Ameríkani þá býst ég við að honum hafi verið fúlasta alvara.

Í fyrsta lagi þá myndi ég nú varla ná andanum með hann ofan á mér, og myndi kannski komast niður í armbeygju en já glætan að ég gæti nokkurn tíma rétt úr höndunum til að komast í byrjunarstöðu aftur.
Fyrir utan það hve óviðeigandi það er fyrir aðra gesti stöðvarinnar að horfa á mig puða með hálfókunnugan mann ofan á mér.

Þó ég sé alltaf að þykjast vera Nagli í ræktinni þá er ég langt frá að hafa líkamlega burði eins og rússneskur kúluvarpari sem grætir mann og annan í sjómann.

Sumt fólk er náttúrulega bara ekki alveg í lagi!!

Ég var klukkuð....

2006-02-17T18:19:00.000+01:00

Það er best að svara klukkinu hennar Svönu:

Fjögur störf sem ég hef unnið við um ævina:

-Regnboginn
-Skífan
-Gula línan
-Morgunblaðið

Fjórir staðir sem ég hef búið um ævina:

-Reykjavík
-Salamanca
-Edinborg
-Guildford

Fjórar bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:

-Ocean's eleven
-Dirty Dancing
-True Romance
-Með allt á hreinu

Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar:

-24
-Bráðavaktin
-Alias
-CSI

Fjórar síður sem ég skoða daglega fyrir utan blogg:

-yahoo.com
-surrey.ac.uk
-muscleandfitness.com
-mbl.is

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:

-USA
-Marokkó
-Kúba
-Thailand

Fernt matarkyns sem ég held upp á:

-Sjávarréttarisotto
-Paella
-Meze
-Mexíkórétturinn okkar Snorra

Fjórir staðir sem ég vildi heldur vera á núna:

-Í Edinborg
-Á frönsku rívierunni
-Uppi í sumarbústað
-Í útilegu í góðra vina hópi

Vessgú gott fólk!

Frjals framlog

2006-02-17T13:43:00.000+01:00

Ég er með stóra holu í aftasta jaxli hægra megin sem hefur angrað mig undanfarna mánuði. En sökum sárrar fátæktar þá hef ég ekki efni á slíkum munaði sem tannlæknir er. Ég vildi að það væri til svona "do it yourself" tannviðgerðarsett. Svona eins og maður notar þegar springur á dekki á hjóli. Þá gæti maður bara sparslað upp í holuna sjálfur eða sett bót og bara allt í gúddí, engin tannpína lengur. Ég ætti kannski að finna upp svoleiðis og verða rík. Ég er alveg viss um að DIY tannviðgerðir myndu seljast eins og heitar lummur. Sérstaklega hér í Bretlandi en þeir eru með DIY á húsum og heimilum á heilanum. Það er vinsælasta sjónvarpsefnið þeirra.

Ég vildi að ég væri rík!! Það er svo margt sem mig vantar og langar í akkúrat núna sem krefst gríðarlegra útgjalda.

Til dæmis:

-Fullt af nýjum buxum-allar buxurnar mínar orðnar of stórar (mont mont)
-Nýjan iPod- batterýið endist ekki rassgat lengur
-Fara til augnlæknis-sjónin er að versna, þó ég sé með linsurnar þarf ég að píra til að sjá í fókus
-Fara til tannlæknis eins áður kom fram
-Lita á mér hárið-hef bara efni á klippingu
-Brjóstastækkun-ekki gaman að vera komin í AA skálar, það var nógu svekkjandi að vera bara í einu A-i
-Tannhvítun-gular tennur eins og mínar eru bara fyrir miðaldra kaffidrekkandi, reykjandi, andfúla kennara í klossum
-Bíl- það er eitthvað kommúnistalegt við almenningssamgöngur, svo eru þær aldrei á réttum tíma...argghhh
-Eigin íbúð-orðin frekar þreytt á að búa með fimm manneskjum sem þrífa ekki skítinn undan sjálfum sér

En þar sem ég er rétt að skrimta mánuðinn hangandi á síðasta pundinu í buddunni þá eru öll útgjöld sem ekki tengjast brýnustu lífsnauðsynjum út úr myndinni.

Svo ég er búin að senda út bauka til allra sem ég þekki, með mynd af mér framan á buxnalaus með tepokabrjóst tannlaus í strætó og sjónlaus.
Öll framlög, stór og smá eru vel þegin. Bauknum ásamt innihaldi má síðan skila í næsta banka eða sparisjóð eða beint til Hjálparstofnunar Námsmanna.

Með fyrirfram þökk!

Whistlejacket

2006-02-16T09:49:00.000+01:00

Smá plögg.
Tékkið endilega áWhistlejacket.
Vinur minn Jorge úr ræktinni er í þessari hljónst og mér finnst þeir bara nokkuð flottir.

Til hamingju með Vallann!!

2006-02-15T18:33:00.000+01:00

Hér á 56 Church Road sveif rómantíkin yfir vötnum í gær Valentínusi til heiðurs.
Andy eldaði fyrir nýju kærustuna með rauðvíni og huggulegheitum og Karen eldaði fyrir Ben kærastann sinn. Bæði pörin skiptust á gjöfum, böngsum, rósum og álíka kjaftæði.
Ég fussa bara og sveia yfir þessum asnalega degi. Við Snorri höfum aldrei haldið upp á þennan dag sem var fundinn upp af kortagerðarfyrirtæki til að pikka upp söluna hjá þeim. Blómabúðir og veitingastaðir fá líka sinn skerf af þessari auglýsingabrellu. Ég læt sko ekki segja mér hvenær ég eigi að vera rómantísk með mínum manni og eyði sko ekki pening í konfektkassa og bangsa með hjarta á maganum (fyrir utan hversu fáránlegt það er að gefa fullorðnu fólki bangsa og hjartalaga blöðrur).
Við óskuðum hvort öðru bara til hamingju með Vallann í sms-i. Órómantískasta fólkið.
Svo ég sat bara ein með mína ommilettu í gærkvöldi, frekar frústreruð yfir allri þessari rómantík í kringum mig og minn maður 600 mílur í burtu. En ég réttlætti þessa einsemd fyrir mér með stórum yfirlýsingum um fáránleika Valentínusardags eins og mín er von og vísa.

Skilaði bækling í gær sem við áttum að gera í einu faginu. Ég var nokkuð stolt af mér að geta sett hann upp alveg sjálf í einhverju bæklingaforriti sem ég fann í Word. Það er um að gera að fikta bara nógu mikið í þessum tölvum og prófa sig áfram Bæklingurinn var um sykursýki Týpu 2, sem er áunnin sykursýki og kemur aðallega í offitusjúklingum. Svo fór ég í fyrirlestur um offitu í gær. Þar komu fram ansi sláandi tölur: aðeins 1% af þeim sem fara í meðferð við offitu ná að halda þyngdartapinu og í Bandaríkjunum eru 24-27% of feitir. Þannig að það er frekar vonlaust case að ætla að minnka offitufaraldurinn!!

Ég segi bara allir út að hlaupa!!!

Feitabolla

2006-02-13T10:11:00.000+01:00

Helgin var bara snilld. Við skötuhjúin áttum alveg yndislegar stundir saman sem auðvitað liðu alltof hratt. Fórum fínt út að borða á tyrkneskan veitingastað sem við höfum lengi haft augastað á. Hann stóð alveg undir væntingum og við átum á okkur gat. Reyndar átum við á okkur gat alla helgina því við vorum bara í vellystingum upp á hvern einasta dag. Kíktum í bíó á Walk the Line og það má alveg mæla með þeirri ræmu. Bæði fóru á kostum í þessari mynd og eiga alveg skilið allt það hrós sem þau hafa fengið.

Nú er ég komin í brjálað átak því ég hef örugglega fitnað um 5 kg þessa helgi, öll útblásin með bumbuna út í loftið. Kemst ekki einu sinni í þröngu buxurnar mínar og þurfti að fara í feitabollu búningi í skólann til að fela viðbjóðinn.
Já manni hefnist fyrir græðgina!! En þegar nammidagarnir eru á 3 vikna fresti þá er svolítið erfitt að hemja sig :-/

Svo fékk ég nú ansi skemmtilegar fréttir eða hitt þó heldur. Ég stóð í þeirri meiningu að við ættum að skila ritgerðinni á föstudaginn 10. febrúar. Svo ég sat sveitt alla síðustu helgi í leiðindum dauðans að klára hana.
NEI NEI það á víst að skila henni 24. MARS!!! Samt stendur á námskeiðslýsingunni 10. febrúar en kennarinn hafði bara breytt því si sona og sent tölvupóst á alla í byrjun vetrar sem ég Nota Bene fékk ekki þar sem ég var ekki skráð í kúrsinn í upphafi annar.
Já gaman að þessu!!! Eða ekki...
Fínt samt að vera búin með hana, það léttir á álaginu í lok mars.

Always look on the bright side of life!

Edinburgh...here I come

2006-02-08T18:25:00.000+01:00

Hæ hó jibbí jei og jibbí jei...það er kominn 8. febrúar.

Já góðir landsmenn til sjávar og sveita!
Með gleði í hjarta, nesti og nýja skó í farteskinu held ég á vit ævintýranna.
Hin forna borg í norðri sem margan merkan manninn hefur alið, konungborna jafnt sem óbreytta mun taka á móti mér opnum örmum. Ég mun drekka í mig menninguna meðan ég geng um hellulögð stræti og torg þar sem sárfátækur pöpullinn dró fram lífið og þræði slóðir dr. Jekyll í þröngum skúmaskotum og dimmum hliðargötum.

Já það er ekki hægt að segja annað en að framtíðin er björt...framtíðin er appelsínugul.

Sunnudagur dauðans

2006-02-06T00:02:00.000+01:00

Jæja góðir hálsar,

Nú er ansi hreint leiðinleg helgi að líða undir lok sem betur fer.
Hápunktur helgarinnar var ENGINN og þá meina ég að fyrir utan hefðbundar ferðir í ræktina þá átti ég engar félagslegar athafnir.
En afraksturinn er auðvitað í takt við leiðindin því ritgerðarskömmin er nokkurn veginn komin í rétt horf, bara smá fínpússning eftir. Það er reyndar alveg ótrúlega tímafrekur andskoti.

Svo er bara "countdown" í miðvikudag þegar ég held burt úr þessum ljóta, leiðinlega bæ og til hinnar himnesku borgar í norðri. Þar mun minn heittelskaði taka á móti mér og planið er að eiga gæða helgi dauðans. Við höfum ekki hist í næstum þrjár vikur og það finnst okkur nú vera alltof langt. Já af er það sem áður var þegar við meikuðum alveg heilar 5 vikur án hvors annars, ojj það var ljóti tíminn samt. Allt annað líka að vera þó allavega í sama landi núna.

Ég hlakka mikið til að fara í skólann á morgun og það er mjög skrýtin tilfinning að hlakka til mánudags. Ég ætla að varðveita þessa minningu um aldur og ævi því ég efast um að eiga eftir að upplifa mánudagstilhlökkun aftur í lífinu.

Jæja, áfram með smjörið!

Adios mis amigos!!

Fredag

2006-02-03T17:44:00.000+01:00

Jamm og jæja!
Það er kominn föstudagur og ekkert meira um það að segja.
Það stefnir í leiðinlegustu helgi EVER þar sem ritgerðaskrif verða allsráðandi.
Planið var að fara í bíó með Stephanie í kvöld að sjá Munich en þessir fávitar í kvikmyndahúsinu hér í Guildford eru hættir að sýna hana. Það er náttúrulega ekki alveg í lagi með liðið!! Það var verið að tilnefna hana til Óskars í vikunni og þeir skipta henni út fyrir einhverja skelfilega mynd með Jennifer Aniston og hinum útbrunna og vonda leikara Kevin Costner. Forgangsröðin er greinilega ekki alveg í lagi.

Annars gerði ég prufukeyrslu eða svokallaða "pilot study" í gær á MsC rannsókninni minni og það gekk bara sæmilega. Ég bæði hlakka til og kvíði fyrir að byrja á henni fyrir alvöru. Það er nettur kvíðahnútur í mallanum þar sem ég hef aldrei gert rannsókn áður en ég hlakka til að takast á við þetta verkefni samt sem áður. Svo verður fróðlegt að sjá hverjar niðurstöðurnar verða.

Góða helgi snótir og snáðar!

Gratur og gnistran tanna

2006-02-01T18:15:00.000+01:00

Ég átti afar einkennilegar samræður við kunningja minn í ræktinni í gær.
Þannig var að við vorum að spjalla saman um æfingafélaga, hvað það væri hvetjandi o.s.frv. Hann var að spyrja mig um minn æfingafélaga en ég hef nokkrum sinnum æft með einum gæja sem er flugmaður. Þegar hann er ekki að fljúga, sem er ekki oft, og það hefur hentað okkur báðum þá höfum við tekið á því saman.
Fyrrnefndur kunningi var einmitt að segja mér að hann væri sjálfur kominn með æfingafélaga en hann hefur hingað til æft einn eins og ég. En hann sagði samt að það væri einn hængur á, og sá væri að félaginn gat bara mætt tvo daga í viku en kunningi minn er í geðveikinni með mér og æfir á hverjum degi. Svo ég spyr auðvitað hvernig á því standi að félaginn geti ekki mætt oftar. Kunninginn segir mér þá að kærasta æfingafélagans leyfi honum ekki að fara oftar og þau séu búin að semja um að hann fari bara tvo daga.
Ég varð auðvitað kjaftstopp og spurði gæjann hvort þetta væri djók eða hvað??? Nei, nei, aldeilis ekki. Kunninginn var grafalvarlegur og sagði að hann ætti sjálfur við sama vandamál að stríða en hann skilur kærustuna sína eftir grátandi heima á hverjum degi þegar hann fer í ræktina. Hann hefur margoft spurt hana hvort hún vilji ekki koma með honum en það vill hún ekki. Hún vill bara ekki að hann sé að fara og skilja hana eftir eina. Hann hlustar ekki á þessi rök hennar og fer samt en eftir situr kærastan með sárt ennið heima og skælir.
Ég þurfti nánast á áfallahjálp að halda eftir þessar lýsingar kunningjans.

En ef við pælum aðeins í þessu:

Í fyrsta lagi er ekki eins og maðurinn sé að fara á pöbbinn og drekka sig blindfullan með félögunum, eða í dóppartý að sprauta sig. Hann er að fara í RÆKTINA, hann er að hugsa um heilsuna sína og gera eitthvað uppbyggilegt.

Í öðru lagi spyr ég, á kærastan engar vinkonur og ekkert líf?? Þvílíkt dapurt eintak verð ég að segja. Ég meina, sitja þau bara tvö saman heima og um leið og hann vogar sér að fara út úr húsi þá hrynur hennar þrönga veröld?? Ég næ því ekki af hverju hún fer ekki með honum í gymmið eða notar tækifærið og hittir vinkonur sínar á meðan.

Í þriðja lagi þá get ég ekki séð að svona samband gangi upp þar sem ekki er stuðningur við það sem hinn aðilinn er að gera, sérstaklega þegar um er að ræða heilsusamlegar athafnir.

Ég er ansi hrædd um að Snorri minn myndi verða alvarlega þunglyndur MJÖG fljótlega ef hann grenjaði í hvert skipti sem ég fer í ræktina. Greyið, alltaf rauðþrútinn og grátbólginn.
Ég væri nú líka fljót að taka mal minn og hypja mig ef ég þyrfti að hlusta á eitthvað helvítis nöldur og kjaftæði yfir að ég væri að fara í RÆKTINA af öllum stöðum.

Já sumum stúlkum er bara ekki viðbjargandi. Þær eignast kærasta og hengja sig bara á hann, gera ekkert annað og hann verður bara miðpunktur tilverunnar.
Þvílíkt ósjálfstæði og sorgleg staða segi ég nú bara og skrifa.

Bad hair day

2006-01-29T02:00:00.000+01:00

Það er rosalegt hvað hárið á mér getur gert mig fáránlega útlítandi. Þar sem ég var svo óheppin að fæðast með einhvern veginn hálf-krullað en samt ekki fallega liðað hár, að þegar ég læt það þorna náttúrulega (ekki blásið eða sléttað) erum við að tala um bad-hair day from hell.
Það sem er hins vegar skemmtilegt við þessa náttúrulegu þurrkun er að samlíkingar við hinar ýmsu persónur (aðallega karlmenn) koma í ljós.

Þeir helstu sem okkur Snorra finnst ég vera lík með krullukollinn:

Pétur Kristjáns (blessuð sé minning hans)

Söngvarinn í Europe (the final countdown). Það er eitthað við krullaðan topp sem minnir óneitanlega á þungarokkara frá árunum '85-´90 í spray-on leðurbuxum með tóbaksklút um úlnliðinn.

Kelling í Bold and the beautiful sem ég man ekki hvað heitir, ljóshærð með hörmungar permó, yfirleitt í satínskyrtum með herðapúða eins og harðasti kraftlyftingamaður.

Pabbinn í Húsið á sléttunni, Mr. Ingalls (blessuð sé minning Michael Landau)

Jón Ásgeir Jóhannesson kemur óneitanlega upp í hugann þegar toppurinn er greiddur til hliðar og er ekki alveg eins frizzy og vanalega.

Ergo: Sléttujárn er mín helsta líflína til að geta látið sjá mig á opinberum vettvangi.

P.S Memoirs of a Geisha var ágætis afþreying....ekkert meir en það. Mig langaði reyndar til að vera Geisha, svo fínleg og mjúk í öllum hreyfingum. Hún fékk mig til að hugsa um hversu rosalega ókvenleg ég er.

P.P.S Arctic Monkeys eru snillingar!!! Pönk-rokk af bestu gerð.

Don't worry...be happy

2006-01-27T10:55:00.000+01:00

Jæja bara kominn föstudagur og ekkert nema gott um það að segja. Það stefnir í rólegheita helgi hjá Naglanum hvað félagslífið varðar. Stefnan er tekin á kvikmyndahús bæjarins í kvöld á Memoirs of a Geisha með Stephanie vinkonu minni úr skólanum. Hún er frá Jamaica og gæti leikið í Malibu auglýsingunum því það rennur ekki í henni blóðið, hún er svo róleg. Í vetur þurftum við að fara til næsta bæjar til að taka viðtöl fyrir verkefni í skólanum og við vorum á síðustu stundu að ná lestinni. Ég var alveg að farast úr stressi og skipaði henni að kaupa miða á meðan ég tékkaði á brautarpallinum en hún sagði bara með fína Jamaica hreimnum sínum:
"Relax Rainy, everything will be OK" Svo tölti hún í hægðum sínum að lestinni á meðan ég labbaði eins og með rakettu í rassgatinu. Og við náðum lestinni...báðar.
Restin af helginni fer svo í lærdóm og verkefnavinnu en við þurfum að skila einu verkefni á mánudaginn sem við Stephanie ætlum að vinna saman á laugardaginn. Svo liggja fyrir tvær ritgerðir sem ég á að skila akkúrat helgina sem ég ætla uppeftir til Edinborgar svo planið er að hespa þeim bara af sem fyrst.

Heimilishaldið á 56 Church Road gengur áfram sinn vanagang. Reyndar eru allir í húsinu að brjálast á nördinum og Andy stakk meira að segja upp á að við myndum safna undirskriftum allra fyrir áskorun að flytja út og fara með til hans. Ég hélt að ég hataði hann mest en mér sýnist að ég sé að mæta harðri samkeppni frá Andy. Nördinn skildi eftir pasta í sigti á borðinu og það er búið að vera þar núna í 2 daga og Andy var orðinn svo pirraður á því að hann setti sigtið inn í skáp hjá Nördinum. Það er bara vonandi að fíflið nái skilaboðunum.....Þrífðu eftir þig drengur!!!!
Honum var reyndar skipað að þrífa eldhúsið um síðustu helgi og hann gerði það nú bara nokkuð vel verð ég að segja. En hann var engan veginn að nenna því og stakk meira að segja upp á að við myndum öll splæsa saman í ræstingakonu til að koma einu sinni í viku. Sem betur fer var ég ekki á staðnum þegar þetta bull valt upp úr honum því ég hefði ekki verið ábyrg gerða minna. Er hann fokking ekki í lagi???? Hvar í hans þröngsýnu vídd heldur hann að ég, fátækur námsmaður, ætli að eyða peningunum mínum sem eru af skornum skammti nú þegar í að láta einhverja kellingu þrífa þegar við erum öll fullfær um að þrífa sjálf og tekur ekki nema í mesta lagi 15 mín á mann á viku ef allir leggja sitt af mörkum....sem er einhvern veginn ekki að gerast samt. Planið er að hafa húsfund fljótlega og ræða þessi mál.

Annars óska ég öllum góðrar helgar!!

Adieu

Midweekday

2006-01-25T18:22:00.000+01:00

Bara kominn miðvikudagur og vikan hálfnuð. Ja ég skal segja ykkur það. Vikurnar eru farnar að líða jafn hratt og helgarnar. Helgin sem leið var algjör snilld. Snorri love kom til mín frá Edinborg á fimmtudaginn og við fórum til London á föstudaginn. Á föstudagskvöldið hittum við Nick vin hans Snorra. Fyrst fórum við heim til hans en hann leigir herbergi í Primrose Hill sem er algjört snobbhverfi í London. Hann er ekki að borga nema 270 pund á mánuði fyrir herbergið, sem okkur fannst vera frekar lítið fyrir herbergi á þessum stað í London. En eftir að hafa komið inn til hans verð ég að segja að ég myndi ekki borga krónu fyrir þetta herbergi í þessu húsi því annan eins viðbjóð hef ég aldrei komið inn í. Ég hef séð eyðibýli á Vestfjörðum sem eru vistlegri og vinalegri en þetta hræ sem hann býr í. Eldhúsið var heilsuspillandi og eldavélin var næsti bær við hlóðir og þvottavélin var ábyggilega frá því fyrir stríð. Ég gat ekki komið við neitt þarna inni og leið ekki vel að drekka úr glasinu eftir að hafa séð uppþvottaburstann sem var svartur af skít og ábyggilega verið keyptur 1985.

En svo fórum við út að borða á veitingastað sem heitir Terra og er rétt hjá Oxford Street. Hann var mjög huggulegur og bara hræbillegur. Við fengum okkur öll forrétt og aðalrétt og strákarnir fengu sér desert og matnum var skolað niður með flösku af hvítvíni en allt þetta var innan við 6000 kr íslenskar. Miðað við London prís þá er það ekki dýrt finnst mér. Ég fékk mér uppáhaldið mitt: Sjávarréttarisotto og að öllum öðrum ólöstuðum þá var þetta risotto með því betra sem ég hef smakkað (Galileo á samt ennþá vinninginn).
Eftir að hafa kýlt vömbina kíktum við í einn drykk en þar sem við hjónin erum orðin svo kúltiveruð (lesist nördar) þá fórum við snemma heim. Það fer heldur ekki vel saman að gúffa í sig stórri máltíð og ætla svo að reyna að drekka áfengi á eftir.
Laugardagur og Sunnudagur fóru svo í barnapössun á Joshua nokkrum Þór en þar sýndi Snorri Steinn snilldartakta. Ég þarf nú ekki að hafa áhyggjur af barneignum með svona snilling mér við hlið...ó nei. Hann lék við Joshua í bílaleik, svæfði hann og meira að segja aðstoðaði mig við að skipta á kúkableyju. Við kúguðumst reyndar bæði við þær aðfarir sem sýnir best hvað við erum óhörðnuð í meðferð ungbarna. En af tvennu illu þá er Snorri skárri en ég þegar kemur að börnum.

Á laugardagskvöldið fórum við í bíó á Jarhead sem er bara hin þokkalegasta ræma. Ef eitthvað þá var hún var helst til of löng en það gæti verið sökum óstjórnlegrar þreytu sem hrjáði mig þetta kvöld, því Jake Gyllenhall er svo hrikalega massaður og flottur í þessari mynd að rúmlega 2 tímar af honum hálfnöktum getur bara ekki verið of langur tími.

Svo lá ég í gubbupest og magakveisu eftir helgina sem var algjör viðbjóður en sem betur fer var það bara sólarhringspest. Svo það er allt "ahbbú" núna og Naglinn aftur kominn í gírinn....æfa borða sofa læra...æfa borða sofa læra.

P.S Af hverju heitir Miðvikudagur "Wednesday" á ensku en ekki "Midweekday". Hvað ætli "Wednes" þýði? Kannski ég spyrji Bjarna Fel, hann var nú svo flinkur að bera fram " Sheffield Wednesday", hann kannski veit hvað það þýðir.

Taler du dansk??

2006-01-18T18:45:00.000+01:00

Hvað er málið með Breta og að læra ekki annað tungumál en sitt eigið?
Þeir eru fastir í þeim hugsunarhætti að enska sé bara eina málið sem fólk þurfi að kunna og það sé ekki þess virði að læra önnur tungumál. Það heyrir til algjörra undantekninga að hitta Breta sem talar annað tungumál.
Til dæmis í húsinu þar sem ég bý, af fimm sambýlingum mínum talar EINN frönsku fyrir utan eigið móðurmál og that's it.
Öll hin kunna ekki staf í neinu nema blessaðri engilsaxneskunni. Þeim finnst öllum voða merkilegt að ég skuli kunna fleiri tungumál en bara ensku og íslensku.
Ég sagði þeim að það væri gegnumgangandi á Íslandi að fólk talaði þriðja tungumál, en það vakti andköf viðstaddra.
Þau læra frönsku og spænsku í skólanum en það eru sárafáir sem geta sagt stakt orð, og hreint og beint nenna ekki að hafa fyrir því að skilja né læra þau betur.
Svo hitti ég kunningja minn í ræktinni í gær sem fékk mig virkilega til að hugsa um þetta mál. Hann sagðist hafa eytt jólunum í Danmörku eins og undanfarin ár en hann á danska vini í Silkiborg.
Svo ég segi "ahh julerne i Denmark" (af því ég er svo sleip í dönskunni eða þannig). Nema félaginn bara starir á mig í forundran (ég virðist koma mér í þessar aðstæður vikulega núna). Gott og vel, við höldum áfram að spjalla um hvað Danmörk sé hugguleg um jólin, og ég segist geta ímyndað mér það því það séu svo mikið af skemmtilegum jólahefðum þar og spyr hvort hann hafi nú ekki fengið sér "smörrebröd og öl". Aftur kemur stara og "pardon me???". Svo ég spyr "I guess you don't speak any Danish?".
Kunninginn: " No none at all".
Hann hafði ekki einu sinni haft fyrir því að læra nein orð eða heiti á neinu á dönsku þrátt fyrir margar Danmerkurferðir um jól OG eigandi danska vini.
Mér finnst svona lagað eiginlega jaðra við dónaskap við gestgjafana þar sem allt skal bara vera á ensku og ekkert lagt á sig til að kunna einföldustu heiti á öðru tungumáli.
Mér er alveg sama þó enska sé alþjóðlega tungumálið og hægt að bjarga sér nánast hvar sem er í heiminum með henni. Með því að læra nýtt tungumál kynnist maður siðum annarra þjóða og nýjum hefðum og Bretarnir hafa sko gott af því.
Það var einmitt grein í Sunday Times um síðustu helgi, um Breta sem flytja til Frakklands og mynda sín eigin samfélög þar, með breskum búðum og veitingastöðum og umgangast bara hvor aðra og kunna enga frönsku.
Þetta er bara þjóðernisrembingur og hroki að mínu mati!!

I skolanum er gaman..thar leika allir saman

2006-01-17T12:12:00.000+01:00

Þá er skólinn byrjaður aftur og ég er bara ánægð með það enda kominn tími til. Ég skil ekki alveg þessa lengd á jólafríi og ég var bara komin með bullandi samviskubit yfir öllu þesu fríi. En fólkið í skólanum var sko ekki sammála og fannst við eiga þetta skilið. Fólk var heldur ekkert að vinna skólavinnu í jólafríinu heldur slaka á en ég er búin að vera að sanka að mér heimildum fyrir MsC og kíkja á SPSS (tölfræðiforrit) fyrir næstu önn. Ég held að málið sé að við Íslendingar kunnum ekki að vera í fríi enda vinna allir eins og skepnur allan ársins hring. Börn og unglingar byrja að vinna sumarvinnu og sumir um jól en þetta þekkist ekki víða annars staðar. Til dæmis Grikkirnir í bekknum mínum, þeir vinna sko ekki á sumrin, það er tími til að vera í fríi takk fyrir takk. En það er náttúrulega smá munur á veðráttu enda ekki freistandi að hanga inni í vinnu þegar sólin skín alla daga og 30 stiga hiti úti. Eitthvað annað en á Fróni á sumrin þar sem 20 gráður telst vera hitabylgja.
Annars líst mér mjög vel á fögin sem ég er að fara í núna. Ég var í fyrirlestri í morgun í fagi sem nefnist Chronic Conditions, þar sem var talað um sykursýki og það var mjög athyglisvert og fræðandi . Svo var ég í öðrum fyrirlestri um meðgöngu og fæðingu í morgun og þar komst ég að því ég er haldin "tokophobia" sem er hræðsla við meðgöngu og barneignir.
Já!! Öllu má nú gefa nafn, segi ég nú bara!! Sjúkdómsvæðing dauðans!

Annars er lítið að frétta sosum.
Fór í bíó á Brokeback Mountain um helgina með einni íslenskri stelpu sem er au pair hérna í Guildford. Það var frekar einkennilegt að sjá tvo menn jafn karlmannlega og Jake og Heath í ástaratlotum, en myndin var frábær í alla staði, mér fannst frammistaða Heath sérstaklega standa uppúr. Maður eiginlega vorkenndi þeim því þeir voru svo ástfangnir og mikil ástríða á milli þeirra, sem var sérstaklega vel leikin að mínu mati. Mæli eindregið með að fólk skelli sér á þessa ræmu.

Svo náði ég að fljúga á hausinn í stiganum heima hjá mér áðan og nota bene með fullt vatnsglas sem að sjálfsögðu dreifðist upp um alla veggi.
Nú er ég að drepast í mjöðminni og olnboganum og á leiðinni á lappaæfingu.
Það verður athyglisvert að sjá hvernig það fer!

Yfir og út.

Going down down down....

2006-01-11T19:59:00.000+01:00

Nú hefur allur djöfulgangurinn í ræktinni og hard core mataræði skilað sér í fleiru en bara styrktaraukningu, því haldiði að Ragga rass sé ekki bara komin niður um buxnastærð....ekki leiðinlegt það ónei!!
Það eru allar buxurnar mínar orðnar of stórar á mig, pokast á rassinum og ég þarf ekki að hneppa frá þegar ég fer á toilettið. Svo fékk ég staðfestingu á þessum gleðitíðindum í fyrradag en ég átti innleggsnótu í River Island sem er nota bene uppáhaldsbúðin mín. Í reiðileysi mínu ákvað ég að trítla þangað og athuga hvort ég fyndi ekki bláar gallabuxur með gulrótasniði. Ég á einar gráar gulrótabuxur frá þeim í stærð 10 sem eru mjög töff og þar sem þetta snið virðist ætla að halda áfram að vera í tísku þá verður maður nú að eiga fleiri liti. Og að sjálfsögðu brást River Island mér ekki í þetta skiptið frekar en endranær en nú voru stærð 10 of stórar en númer 8 pössuðu eins og flís við rass.
En eitt sem fór í taugarnar á mér var að ég telst nú seint vera leggjalöng kona með stuttu klumpana mína en buxurnar voru alveg á mörkunum að vera of stuttar og ekki til í lengri sídd. Það eru ekki allar konur með jafn langar lappir sem taka ákveðna stærð af buxum, mér finnst allt í lagi að bjóða upp á short-medium-long síddir.

Annars náði ég að gera mig að fífli í morgun....enda föstudagurinn þrettándi. Ég sá strák í ræktinni í morgun og hann er í bláum bol með KSÍ merkið á brjóstinu, semsagt íslenskum fótboltabúnings bol. Svo ég auðvitað snara mér að manninum og segi
á íslensku "Góðan daginn, ert þú Íslendingur?" Félaginn starði bara á mig svo ég auðvitað eins og hálfviti segi á ensku "I guess you're not Icelandic" Drengurinn: " No". Fíflið ég í ásökunartón: "But you're wearing an Icelandic shirt??" (eins og það væri bannað útlendingum). Þá hafði aumingja drengurinn farið til Íslands og fengið þennan bol á meðan hann dvaldist þar. Ég fékk ekki alla söguna um dvöl hans á landinu Ísa, hvort hann hafi spilað fótbolta heima eða hvað því ég hóstaði mig bara í burtu full af skömm fyrir að ráðast á ókunnugan mann fyrir sólarupprás og hella yfir hann útlensku.

Annars er föstudagur í dag og það er bara gaman. Aldrei að vita nema Naglinn skelli sér í kvikmyndahús og sjái Memoirs of a geisha eða hinn girnilega Jake Gyllenhall í heitum ástarsenum með hinum enn girnilegri Heath Ledger.

Gleðilegan föstudag gott fólk.

Illa pirrud

2006-01-11T09:48:00.000+01:00

Ég get ekki beðið eftir að skólinn byrji á mánudaginn. Ég er gjörsamlega að tapa vitinu að hafa ekki einhvern fastapunkt í tilverunni eins og að fara í skólann og vinna verkefni og hafa deadline til að keyra mann áfram. Undanfarna daga hef ég verið að leita að heimildum fyrir MsC verkefnið og lesa mér betur til um blóðþrýsting og hjartað. En þegar það er engin pressa á manni þá er svo auðvelt að finna afsakanir til að gera eitthvað annað eins og að kíkja í bæinn eða hanga á netinu. Það á ekki við mig að hangsa svona. Mikið vorkenni ég fólki sem er atvinnulaust eða getur ekki unnið. Ég myndi tapa glórunni eftir nokkra daga að hafa engan tilgang í deginum. Ég meina, til hvers að vakna ef það er ekkert sem liggur fyrir??

Nú er eitthvað helv%$# einkaþjálfara námskeið í gangi í ræktinni seinnipartinn og það eru svona 20 manns um allan salinn að fylgjast hvort með öðru gera æfingar. Ekki veit ég hvaðan þetta fólk kemur en ég verð að segja hreint út að ég þyrfti að vera ansi illa á mig komin líkamlega til að íhuga eitthvað af þessu liði sem þjálfara. Guð minn góður!! Þau vita ekkert hvernig á að gera æfingarnar og eru flest ekki eldri en nýfermd. En það er ekki málið, heldur að þau eru fyrir mér og öllum hinum sem erum þarna til að æfa. Ég talaði við strákana sem eru þarna á sama tíma og ég í gær og við vorum öll illa pirruð á þessu liði. Eitt er það að fá sprengjuna af Janúar pakkinu með jólabumbuna og samviskubitið, en að fá fermingarfræðslu gengið líka í ofanálag er bara too much og verður alltof crowded í salnum.
En ef við þurfum að nota eitthvað tæki þá megum við biðja gelgjurnar að færa sig og þokkalega verður það notað seinnipartinn í dag.
Ég mun njóta mín í botn að segja þessu liði að víkja fyrir Naglanum!!

Mandag

2006-01-09T18:30:00.000+01:00

Þá er helgin yfirstaðin og ný vinnuvika gengin í garð. Helgin var vægast sagt róleg hjá Naglanum. Hápunktur helgarinnar var bíóferð á sunnudaginn til að sjá nýju Woody Allen myndina, Match Point með Scarlett Johanssen og Jonathan Rhys Meyers. Ágætis mynd og get alveg mælt með henni. Það er óhætt að segja frá að hún fjallar um framhjáhald án þess að koma upp um plottið. Það virðist vera ráðandi þema í mörgum af myndunum hans Woody Allen. Ég sá til dæmis Melinda and Melinda um daginn og þar eru allir að halda fram hjá öllum. Ég er að spá hvort þetta sé eitthvað hjartans mál hjá honum, ég meina nú hélt hann fram hjá sinni konu með kínverskri stjúpdóttur sinni....eins eðlilegt og það nú er.
Hann er kannski að reyna að sýna fram á að framhjáhald sé eitthvað sem allir stunda til að réttlæta eigin gjörðir.
Annars eru svo margar myndir að koma út núna sem mig langar að sjá: Jarhead, Brokeback Mountain, Memoirs of a Geisha, Munich, 13, Lower City (brasilísk), North Country, Walk the Line (Johnny Cash) og margar fleiri.
Ætli maður geti fengið bíóstyrk hjá LÍN???

Hver er sinnar gæfu smiður

Breytt vefsvæði

Fasistaríkið Ísland

Sjúkdómavæðing

B B B B

Flottræfilsháttur landans

X-faktorinn

Svekkelsi

Við gerum okkar, gerum okkar, gerum okkar besta

Eat shit and die you Tunisians

Áfram Ísland!

Et og andet

Náungakærleikurinn

Ísland...dýrast í heimi

Fíkn og Almodóvar

Jól og áramót

Fátækt á Íslandi

Jólasaga

Ragga Laddi

7/7/07

Hörmungarástand í Naglanum

Myndir úr Þrekmeistaranum

Hating this

I want to wake up in a city that doesn't sleep

Af fordómafullri þjóð erum við komin

The definition of quality

Hlauptu drengur, hlauptu eins og vindurinn!

Ragga Rúdolf

Blóðpeningar

Heimsmalin reifuð

Mánudagsbömmer

The þrekmeister

Fullorðin smullorðin....

Monday bloody Monday

Hraustmennið

Skömm i hattinn

Skömm i hattinn

Rock on

Olifnaður og oþverri

Næstum buin....

TGI Friday

Jailhouse rock

Enn meiri hrakfarir...

Hitabylgja

Fyndin saga

Kveðjustund

Hrakfarir

Football mania

Ferðasaga Naglans

Viðreynsla i ræktinni

Að drepast ur hita

Back in Guildford

Bæklaði Naglinn

Helgin sem leið...

Föstudagur enn og aftur...

Krakkaormur

Ice ice baby

Sælla að gefa en þiggja

Skjotari en skugginn að skjota

Betur má ef duga skal

Back to the land of ice and snow

Sumar og sol

We'll be rocking till the sun goes down....

Með gleði i hjarta....

Joshua a sjens

Dancing naked in the streets

Bumbulius

Aftur komin til Guildford

Kaupæði

Husfelagar, rannsokn og Islandsfor

Ballerina

Vorið er komið og grundirnar groa...

Nyjasta nytt

Telegram

Hann a afmæli i dag...hann a afmæli hann Joshuaaaa..hann a afmæli i dag...

I got life mother, I got laughs sister, I've got freedom brother...

Hjálpaðu mer upp, mer finnst eg vera að drukkna.....

Miercoles

Beint a smettið.

Föstudagur again!!